#terugblik 17 mei 2024

Ik sta op om te plassen en zie nu met licht waar ik gisteren in het donker mijn tent opgezet heb. Niet onder een toeristisch informatiebord, maar onder een bord van de schietbaan. Wat?? Op het bord wordt uitgelegd hoe je wild moet schieten, waar je een beer of een eland moet raken. Vlak om me heen staan allemaal waarschuwingsbordjes om uit te kijken voor evt. verdwaalde kogels. Niet de ideale kampeerplek dus… Maar goed, ik heb geen schot gehoord, dus geen man over boord, maar wel een les om ook in het donker bordjes goed te lezen en gelukkig gaat dat heel goed met de camerafunctie van Google Translate. Zonder koffie of ontbijt ga ik snel op pad, daar zoek ik later wel een plekje voor en inderdaad vind ik dat bij een prachtig meertje.

Omdat ik voorlopig geen supermarkt tegen zal komen, heb ik gisteren best veel boodschappen gedaan, ik merk het in mijn kar, maar leer ook steeds beter de banden waarmee de kar aan mijn heup hangt goed af te stellen zodat je precies het juiste kantelpunt bereikt zodat de kar zo licht mogelijk voelt. Iedere dag is dat net weer anders, net hoe zwaar de kar beladen is en hoe ik hem heb ingepakt.

Ik merk dat mijn hoofd vandaag een stuk rustiger is. Zal het grote loslaten nu echt begonnen zijn? Het weer is prachtig, maar er is wel een briesje, dat is best lastig bij het koken omdat de vlammen van mijn spiritusbrander dan alle kanten uitgaan, maar zondagskind als ik ben, vind ik als ik honger heb bij toeval een schuilhut, die nergens op een kaart staat. Daar kan ik uit de wind koken en maak ik mijn kar weer wat lichter. Van de kar naar de maag. Ik was mijn spullen af in een watervalletje en loop weer door.

Na nog meer boerenland, een trouwlocatie en bos zet ik mijn tent op in een stille weide. Het is langs een weggetje, maar behalve één auto en drie fietsers is er geen verkeer.