Tag: featured

Een tien met een griffel

Gepubliceerd op door Marnix van der LijnLaat een reactie achter…

#terugblik – 1 juni 2024

Om zeven uur is het al zo warm in mijn tent dat ik de rits open moet doen voor frisse lucht. Ik hou heel erg van stilte, maar heel soms heb ik zin om naar muziek te luisteren. Vaak is dat om een bepaald gevoel dat ik heb te versterken. De muziek ontroert me. Er vloeien zelfs tranen. Ik voel alleen maar dankbaarheid. Ik ben alleen op pad, maar ik voel me omringd en onvoorwaardelijk gesteund door mijn vrienden, wat een rijkdom is dat. Ik denk veel aan ze en ze zijn heel erg aanwezig. Meer dan ooit besef ik hoe belangrijk ze voor me zijn en dat ik bij hen helemaal mezelf kan en mag zijn met al mijn nukken en grillen.

Inmiddels varen er allemaal bootjes langs en in tegenstelling tot mensen die ik onderweg tegenkom, begroeten ze me allemaal. Een olijke Engelse kapitein roept ook nog van zijn zeilschip of ik lekker geslapen heb, ik lig dan nog in mijn tent met een kopje koffie naar het water te kijken. En ja, lekker geslapen heb ik zeker. Voortreffelijk zelfs.

Het intense geluksgevoel van dankbaarheid draag ik de hele dag met me mee. Dankbaarheid voor mijn vrienden, mijn kinderen, mijn familieleden, mijn ex, mijn collega’s, mijn leven van nu. Bij wat koetjes en kalfjes richt ik mijn keuken van vandaag in. Een idyllisch plekje dat mijn gemoedstoestand alleen nog maar intensiveert. Ineens krijg ik een soort van visioen waar deze reis van mij om draait. Het is nog te vroeg en te pril om dat te delen en het idee moet echt nog indalen, maar wat word ik er blij en opgewonden van.

Niet veel later krijg ik enorm veel slaap en jawel, er staat een bankje op me te wachten. Ik doe een middagdutje. Gewoon omdat het kan. En als klap op de vuurpijl slaap ik deze dag in een natuurreservaat bij een vogeluitzichtpunt, waar ik weer een weergaloze zonsondergang voorgeschoteld krijg. Deze dag, een tien met een griffel!

Samenvatting – mei 2024

Gepubliceerd op door Marnix van der Lijn6 Reacties

#terugblik – mei 2024

ROUTE

Amsterdam – Kopenhagen – Malmö – Borensberg

  • van Amsterdam naar Kopenhagen met de Flixbus
  • van Kopenhagen naar Malmö met de trein
  • van Malmö naar Borensberg te voet. Dit is een groot gedeelte van de Zweedse pelgrimsroute de St. Birgitta Ways. Voor inhoudelijke informatie verwijs ik je graag naar de website van de Nederlandse expert op dit gebied Ria Warmerdam van Op Vrije Voeten.

AANTAL KILOMETERS GELOPEN IN MEI

682 km
Maximaal aantal kilometers per dag: 32 km
Minimaal aantal kilometers per dag: 14,5 km
Aantal dagen niet gelopen: 2

  • 1 mei in de bus van Amsterdam naar Kopenhagen
  • 10 mei in een hotel i.v.m. blessure aan mijn knie

SLAAPPLEKKEN

1 x in een bus
3 x in een hotel
2 x in een schuilhut
25 x in mijn tent

UITGAVEN

Openbaar vervoer: €73,01
Hotel: €123,60
Restaurant: €18,89
Boodschappen: €10,32 per dag

Totaal: €535,42

WEER

Fantastisch. Totaal 9 uur regen, waarvan 3,5 uur stortregens, maar ik zat droog in bushok. 2,5 uur regen onderweg, de rest ‘s nachts. 1e week ‘s nachts nog flink koud, rond de 4 graden. Overdag fris, maar goed wandelweer, daarna hogere temperaturen. Sommige dagen dik boven de 20.

GEMOEDSTOESTAND

Alleen maar goed! De eerste 10 dagen was ik euforisch. Trots dat ik eindelijk onderweg ben en dat ik deze stap heb durven nemen. In het begin zit ik nog erg in mijn hoofd en pieker ik ook af en toe. Dat duurt een dag of 20, daarna kan ik loslaten. Ik maak me weinig tot geen zorgen en zie wel wat er op mijn pad komt. Ik merk dat ik werk als een diesel, ik kom langzaam op gang, maar dan kan ik uren en uren doorgaan. Ik start laat met wandelen en ga meestal door tot zonsondergang (rond 22 uur of zelfs later). Ik ervaar intense geluksmomenten, tot ontroering aan toe. Ik voel dat ik leef en voel me dankbaar en een gezegend mens.

DIEPTEPUNTEN

Ervaar ik niet. Natuurlijk zijn er tegenslagen, maar ik wil ze niet eens zo noemen. Ik krijg een ongelukje met mijn knie en mijn reactie is slechts “oh, dan moet ik nu mijn plannen even wijzigen”. Het moest zo zijn, want ik kon rustig Instagram bestuderen en beginnen met de verslagen, vooral voor mezelf om niet te vergeten wat ik allemaal meemaak en nu blijkt dat veel mensen graag meereizen. De tweede tegenslag was het technische probleem met mijn kar, maar ik was zo overtuigd dat het opgelost zou gaan worden, dat ook dit geen dieptepunt was.

HOOGTEPUNTEN

Iedere dag is een hoogtepunt. Ik geniet enorm van de natuur, van de rust, van de (innerlijke) reis. Zweden is een land waar ik nooit eerder geweest ben, maar ik ben verliefd!

Waarom dit blog, zelfs als je wandelen haat?

Gepubliceerd op door Marnix van der Lijn4 Reacties

Over verdwalen, vrijheid en verhalen

Dus niet perse over wandelroutes, tips voor je uitrusting of  over de benodigde voorbereidingen voor een tocht. Dat zou wel ter sprake kúnnen komen, maar daar ligt niet mijn focus, dat kunnen andere mensen veel beter.

Vanaf 1 mei 2024 begon mijn sabbatical. Ik liep, keek, dacht, verdwaalde (vaker dan me lief was), ontmoette mensen, schreef. Elke dag verscheen er een kort verslag op Instagram. Maar Instagram is, hoe leuk ook, geen plek voor de volledige verhalen. Geen ruimte voor de rafelranden, de diepte, de stiltes, het échte onderweg-zijn. Daarom dit blog.

Hier lees je:

De dagverslagen van mijn sabbatical 

#terugblik teruggeplaatst met terugwerkende kracht, mijn sabbatical van 1 mei 2024 t/m 31 januari 2025, met de tags ‘sabbatical 2024’ en ‘sabbatical 2025’. Ideaal om het hele avontuur stap voor stap te volgen, van de eerste stap tot de laatste zucht. Eerder verschenen op Instagram, mocht je het al eerder gelezen hebt, dan sla je het gewoon over.

De dagverslagen van mijn vierdaagsen

Ik heb een fantastische regeling met mijn werkgever. Ik werk om en om van maandag t/m donderdag en van dinsdag t/m vrijdag. Hierdoor heb ik iedere twee weken een lang weekend vrij van vier dagen. Dan pak ik mijn tent en ga ik op pad. Hierover schrijf ik met de tag ‘vierdaagse’.

De ontmoetingen onderweg 

Van hartverwarmend tot ronduit ongemakkelijk. Sommige mensen raakten me diep, anderen vergat ik nooit meer — en jij straks ook niet.

Mijn mentale reis

Negen maanden alleen op pad is niet alleen een fysieke tocht, maar ook een innerlijke marathon. Hier lees je over mijn hersenspinsels, twijfels, inzichten, obstakels en overwinningen.

Mijn weg naar een nomadisch bestaan 

Mijn sabbatical bleek geen eindpunt, maar het begin van iets groters. Ik neem je mee in mijn zoektocht naar een leven als schrijvend langeafstandswandelaar.

De ontwikkeling van mijn boek 

Achter de schermen werk ik aan een boek. In dit blog geef ik alvast een kijkje in dat proces.

Barefoot schoenen

Sinds ik barefoot loop, heb ik geen blaren, geen voetpijn, geen geklooi met pleisters, zalfjes of tape. Mijn voeten doen weer waar ze ooit voor gemaakt zijn: dragen, voelen, vangen, afzetten. Natuurlijk vraagt het een overgang, maar het effect is zo positief geweest, dat ik dit niet niet kan delen. Ik wil hierover schrijven omdat ik geloof dat gezonde voeten de basis zijn van elke stap – letterlijk. En omdat ik het iedereen gun om, net als ik, pijnvrij te kunnen lopen. Of je nu wandelt, rent of alleen naar je auto sjokt.

Alles wat ik nu nog niet kan voorspellen

Dat is nou juist het mooie van op pad zijn: het onverwachte ligt altijd op de loer. Zelf ben ik ook erg benieuwd hoe het zich zal ontwikkelen. 

Of je nu droomt van je eigen grote avontuur, houdt van eerlijke verhalen, benieuwd bent naar het leven op pad, of gewoon wilt weten hoe het is om met een gebrekkig richtingsgevoel door Europa te trekken — hier ben je aan het juiste adres. Welkom bij mijn voetreis in woorden. Welkom bij Footsteps of Freedom! 

PS. Als je het nog niet gedaan hebt, abonneer je dan nu in de rechterkolom (als je op je telefoon leest, scroll dan naar beneden). Het kost je niks, maar je mist geen stap, verdwaling of gedachte onderweg. Het is helemaal gratis, maar wees gerust: mijn boek gaat straks geld kosten. Schijf je in. Red een nomade.