Hazenslaapjes en Hongaarse vibes: De aanloop naar de Sultans Trail

#terugblik 6 september 2025

Wonder boven wonder ben ik best uitgerust na mijn hazenslaapjes op mijn zitplaats in de nachttrein. Voordat ik aankom in Wenen heb ik nog een aangenaam gesprek met mijn tafelgenoten. Ik zit nl. aan een zgn. ‘tafelplaats’ met twee andere reizigers tegenover me. De man is 30 jaar freelance bergwandelgids geweest en heeft o.a. hikes gemaakt in Canada, de Balkan, Mongolië en de Pyreneeën en mijn kwieke tafeldame is 82 jaar jong en vertelt o.a. over haar huttentochten van meer dan 50 (!) jaar geleden en hoe bijzonder dat toen nog was. Nog steeds loopt ze iedere dag 10 km, weer of geen weer. “Nou ja” zegt ze “ik jok een beetje, op zaterdag wandel ik niet, dan maak ik mijn huis schoon”. Het is haar vergeven!

Met 40 minuten vertraging kom ik aan in Wenen, waar ik nog een klein uurtje mijn benen kan strekken voordat de bus naar Budapest vertrekt. Na een voorspoedige reis en nog wat korte dutjes kom ik daar om half drie aan. Het is best warm, maar goed te doen. Ik neem de metro naar mijn hostel, check daar in en ga op pad om de stad te verkennen.

Aangenaam verrast ben ik. Wat een prachtige stad, wonderschoon aan de Donau gelegen met zijn vele bruggen. De stad is schoon, gezellig en er is veel te zien. De mensen zijn zeer vriendelijk, ik ervaar hier in Hongarije een beetje de ‘Spanje-vibe’, iets wat ik niet verwacht had en dan met dat verschil dat iedereen goed Engels spreekt. Ik voel me er eigenlijk wel thuis. Behoorlijk toeristisch is het wel natuurlijk, maar het is nou ook niet dat je over de hoofden loopt, net goed.

Na zo’n tien kilometer door de stad geslenterd te hebben, strijk ik neer op een terras van een restaurantje gespecialiseerd in de Hongaarse keuken. ‘Mijn keuken van vandaag’ laat ik verzorgen en daar krijg ik geen spijt van, ik eet een heerlijk kipgerecht en een uitbundig toetje. Het smaakt voortreffelijk. 3.000.000 calorieën, dat wel, maar dat loop ik er wel weer af de volgende weken.

Morgen met de bus naar Belgrado. Daar begint mijn hike, een gedeelte van de Sultans Trail, naar Sofia. Ik heb er erg veel zin in!

Op pad naar een nieuw avontuur: de Sultans Trail

#terugblik 5 september 2025

Eindelijk dan. Wat heb ik hiernaar uitgekeken, mijn reis is begonnen. Een nieuwe route, nieuwe landen. Op de planning: een stuk van de Sultans Trail, van Belgrado naar Sofia. Ongeveer 550 kilometer voor me uit. Een mooi nieuw avontuur in onbekende oorden.

Ik vind het spannend. Misschien nog wel het meest vanwege de talen, het Servisch en het Bulgaars, geschreven in het cyrillische schrift, daar kan ik geen touw aan vastknopen. Het zal natuurlijk allemaal wel meevallen. Tegenwoordig los je alles op met een beetje googlen en Google Translate. En toch… die eerste dagen in een nieuw land maken me altijd nerveus. Ik moet wennen. Aan de taal, het geld, de mensen, de gewoontes. En achteraf? Achteraf valt het altijd mee.

Omdat ik zo min mogelijk wil vliegen, reis ik met de trein en de bus. Eigenlijk is dat een cadeau op zich. Langzaam ontkoppelen en onthaasten. Zeker na een emotioneel intense periode waarin ik mijn hoofd maar net boven water hield. Deze reis voelt niet alleen als iets leuks, maar ook als iets noodzakelijks.

Hij begint wel met een stevige hoofdpijn en een lichaam dat protesteert. Een vleugje overspannenheid misschien. Hopelijk zakt het snel weg, stap voor stap. De mediatraining van Wandelnet, de dag van vertrek en waar ik me erg op verheugde, moet ik helaas afzeggen, het is gewoon te veel nu. Mijn lijf trekt aan de rem en dit keer luister ik, een hele overwinning.

De nachttrein naar Wenen is een ervaring op zich. Uit (verkeerde?) zuinigheid heb ik een zitplaats geboekt. Echt slapen lukt nauwelijks, maar tussen het schommelen door pak ik wat hazenslaapjes mee. Om zeven uur in de ochtend brengt een medepassagier me een kop koffie. Zo’n klein gebaar dat ineens groot voelt. Ik ben minder moe dan verwacht.

Langzaam zakt het in: het vakantiegevoel. Mijn schouders worden lichter. Mijn hoofd stiller.

Het avontuur is begonnen. Servië, here I come!

Maar eerst: een middag en een avond in Boedapest, Hongarije.

De Sultans Trail is een langeafstandswandelpad van Wenen (Oostenrijk), via Slowakije, Hongarije, Kroatië, Servië, Bulgarije en Griekenland naar Istanboel in Turkije. Het volgt in grote lijnen de tocht die sultan Süleyman de Grote, machthebber van het Ottomaanse Rijk in de 16e eeuw maakte. De totale lengte is ca. 2400 km en de trail loopt door acht landen en acht natuurreservaten. Het pad wordt ontwikkeld en gepromoot door vrijwilligers van de Nederlandse stichting Sultan’s Trail, A European Cultural Route.