#terugblik 16 mei 2024

In de ochtend bak ik eieren op ‘mijn strandje’. Ik heb stevige trek en dat houd ik de hele dag. Ik eet vaak. Een van mijn besluiten is geweest om te eten wanneer ik trek heb en niet op gezette tijden. De eerste twee weken heb ik veel minder gegeten dan normaal, gewoon omdat ik niet veel zin had. Het bevalt me prima en het lijkt me ook veel natuurlijker. Ook dit is weer een interessant experiment en ik denk ook dat het lichaam feilloos aangeeft wanneer er iets nodig is, als je er maar goed naar luistert.

Bijzonder is ook dat ik al een week een rol koek in mijn tas heb en dat die nog steeds niet op is. Ik heb gewoon geen behoefte meer aan suiker. Dat is pas echt een overwinning! En ook: ik doe een middagdutje. Volgens mij is het grote loslaten begonnen. Bij een meertje staan drie heerlijke strandstoelen en ik kan het gewoon niet weerstaan. Met een briesje is de zon niet te warm, deze siesta doet me goed. En ja, ik smeer me goed in.

Na het dutje hoop ik snel een slaapplek te vinden, maar ik ben in de buurt van Värnamo aangekomen en dat is voor Zweedse begrippen een grote stad. Ik had wel een schuilhut gezien op de kaart, maar die blijkt in een park te liggen, het lijkt me niet handig om daar te gaan slapen, als het al zou mogen, ik denk het niet. Bovendien voel ik me in de natuur veilig en in een stad veel minder of niet. Al die rare mensen. Ik had dus gehoopt iets vóór die stad te vinden, maar helaas. Ook heb ik gezien dat er voorlopig geen supermarkt meer komt, dus om 20:30 uur doe ik nog snel boodschappen om daarna als een gek op zoek te gaan naar een slaapplek.

De stad uitlopend zijn er verschillende meertjes en strandjes, maar overal is het verboden te kamperen. Dat is vaak zo in de buurt van steden of grotere dorpen, omdat het anders gewilde plekken worden voor feestende jongeren, maar dat wist ik toen nog niet. Het wordt al aardig donker en ik krijg de zenuwen. Uiteindelijk vind ik onder een toeristisch info-bord, tenminste dat denk ik, een plekje. Zo in het bijna donker lijkt het een parkeerterreintje met wat gras. Ik zet mijn tent helemaal aan de kant, mochten er auto’s komen morgen, dan sta ik in ieder geval niet in de weg. Net voor 23 uur staat mijn tent en na al dit gestress val ik gelukkig snel in slaap.