#terugblik 18 mei 2024

Ik geniet van de ochtendzon en sta heel relaxed en rustig op. Ik besluit dat ik vandaag een soort rustdag in ga lassen om te schrijven, daar heb ik ineens behoefte aan. Ook moet ik nodig wassen, dus op zoek naar een mooi plekje waar dat allebei kan. Dat lukt echter niet, dit keer geen mooie plekjes bij een meer of ander water. Of er staan huizen óf het meer is niet toegankelijk. Dat gebeurt natuurlijk ook vaak, dat je niet gemakkelijk bij het water kunt komen door modder, riet of andere dichte vegetatie.

Het lopen valt niet mee vandaag, ik lijk wel lood in mijn benen te hebben. Ik loop dan ook niet veel kilometers (17 km) en zit veel. Ik rond wel de Nydalaleden af (een pelgrimsroute, die onderdeel is van de Saint Birgitta Ways) en kom aan bij het prachtige klooster van Nydala. Net als ik aankom beginnen de klokken te luiden, wat prachtig, wat een warm welkom!

En ineens vindt er een shift plaats in mijn hoofd. Wat nou vroeg opstaan? Wat nou veel kilometers maken? Hoezo dat er van alles moet? Ineens kan ik deze eerste maand zien als vakantie, als overstap naar de volgende etappe van mijn reis, wat dat ook moge wezen. Ik weet het, het klinkt stom, maar vaak werkt het hoofd zo, in ieder geval het mijne. Ik heb vakantie!

En zo ga ik een stuk lichter verder op pad totdat ik lekker op tijd mijn slaapplaats voor de nacht vind op een weer prachtige weide, een beetje verscholen achter wat bomen. Ik voel me heel senang.