Pils doet pissen

Dure douche

Mijn tentje staat inderdaad een beetje raar op de camping, over twee plekken. Maar het maakt niet uit, het is toch niet druk en ik kon gisteravond in het pikkedonker echt geen hand voor ogen zien.

Jammer dat ik geen wildkampeerplekje kon vinden, maar de douche was wel erg lekker. Al vind ik het de €27 niet waard… Maar goed, het is niet anders. En ik heb nu de gelegenheid om het Stonehenge van Zweden nogmaals, en nu bij daglicht, te bekijken.

Het Zweedse Stonehenge ‘Ales stenar’

‘Ales stenar’ blijkt de grootste en best bewaarde schipzetting van Zweden te zijn. 59 enorme stenen, samen ongeveer 70 meter lang, boven op de Kåseberga-heuvelrug met uitzicht over zee. Waarom en door wie het gebouwd is, blijft een raadsel. Ik loop er een tijdje rond en verwonder me over hoe immens het bouwwerk is. Zeventig meter is echt lang. En boven op de klif, met alle ruimte eromheen, komt het helemaal tot zijn recht.

Over de kliffen

De route die volgt is ongelooflijk prachtig. Weidse uitzichten, mooie klimmetjes en weer een heel ander soort kust dan de witte stranden van gisteren. Werkelijk magnifiek. Als ik weer ben gedaald naar zeeniveau, volgt een saaie weg over een lang fietspad door platte akkerlanden. En dan slaat het weer ineens totaal om. Ik ben dankbaar dat ik de route van net met mooi weer heb kunnen maken, want ineens is het bar en boos.

Ineens is het noodweer

Het regent zo plotseling en zo hard dat er zelfs een auto voor me stopt om te vragen of ik mee wil rijden. Hoe zeer ik het ook op prijs stel, de man gaat de andere kant op en daar heb ik niets aan. Gelukkig duurt het niet echt lang. Na drie kwartier houdt het op, maar ondertussen ben ik wel verkleumd. Gelukkig komt er snel weer een zonnetje tevoorschijn.

Niklas, de Zweedse fietser

In de nabijheid van Ystad word ik aangehouden door de Zweedse fietser Niklas, die nog nooit een kar zoals Wheelie heeft gezien. We hebben een lang en geanimeerd gesprek. Ook hij besloot eerder te stoppen met werken. Hij had naar eigen zeggen de leukste baan die er was bij Volvo en begon iedere dag met een lach op zijn gezicht. Maar het schrikbeeld om oud en stram te worden zonder te hebben kunnen genieten van zijn fietsreizen, deed hem besluiten toch zijn baan vaarwel te zeggen, hoewel zijn werkgever er van alles aan gedaan heeft om hem te behouden, maar hij was niet te vermurwen. 

Wildkampeertip

Ik geef hem mijn kaartje en hij zegt dat ik altijd welkom ben in zijn huis in Olofström, waar ik een week geleden liep en ook al in een korte, hevige hoosbui terechtkwam. Daarnaast raadt hij me aan om te kamperen in een stuk bos voor Ystad. Ik dacht na Ystad wel iets te kunnen vinden, maar volg zijn advies op. Omdat ik daarom niet meer zo ver hoef, doe ik het rustig aan en neem ik nog een keer een lange pauze.

Verboden te kamperen

Maar als ik bij het bos aankom, staat er overal duidelijk op de borden dat wildkamperen niet is toegestaan. En hoewel de kans niet groot is dat ze me zien, doe ik het toch maar niet. Dat voelt niet prettig. De maatschappij is hier gebaseerd op vertrouwen en dat wil ik niet schaden. Het gevolg is wel dat ik wéér op een camping terechtkom, want doorlopen is geen optie meer en in weer een nachtelijk avontuur heb ik totaal geen trek.

Weer op de camping

De receptie is al dicht, maar op het bord staat dat  inchecken ook online kan. Meestal krijg je dan een pincode per mail om de deur van het toiletgebouw te openen. Nu krijg ik alleen niets binnen. Ik vraag het aan een andere gast. Hij vertelt dat de deuren hier opengaan met een sleutelkaart te verkrijgen bij de receptie, maar dat ik hun kaart wel mag gebruiken.

Bier bij de tent

Als hij vraagt waar ik vandaan kom, zegt hij: “Nou, dan kunnen we net zo goed Nederlands spreken!” Wat volgt is een hele gezellige avond met Joëlle en Mark en hun allerschattigste hond Fee. Ze zijn net vandaag aangekomen en gaan vier weken rondtoeren met hun camper door Zweden. Mark biedt me een biertje aan, dat ik maar al te graag aanneem. Het smaakt goddelijk. Alleen had ik niet verwacht dat de alcohol er zo in zou hakken… Poeh. Ik ben dat gewoon niet meer gewend. Ik drink het daarom maar heel rustig op. Ik heb er in ieder geval lang plezier van en slaap vervolgens heerlijk in mijn tentje naast hun camper. Zo kunnen we gezamenlijk gebruikmaken van de sleutelkaart voor toilet en douche, want pils doet pissen, zei mijn buurman altijd.

Overnachting: Nybrostrand


Ontdek meer van FOOTSTEPS OF FREEDOM

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *