Sydkust

Nadat ik Joëlle, Mark en hond Fee gedag heb gezegd, ga ik weer op pad. Hoewel de route langs de zuidkust gewoon verdergaat van oost naar west, begint vanaf Ystad een nieuw pad: de Sydkust, een van de zeven Skåneleden. De Österlen heb ik nu in vijf dagen zo goed als voltooid.

Rolstoeltoegankelijke route

De route valt tegen. Ik loop lange stukken langs een drukke weg over een fietspad. Wat wel mooi is, is dat deze route ook rolstoeltoegankelijk is. Jammer genoeg gaat de rolstoelroute grotendeels alleen over dit fietspad, dus altijd naast die drukke weg. Als wandelaar heb ik tenminste nog af en toe een zijweggetje, een stukje bos of duin.

Deens eiland

Bij Ystad aangekomen zie ik dat er een ferry gaat naar het eiland Bornholm. Daar heb ik nog nooit van gehoord. Het is een Deens eiland in de Oostzee. Ik twijfel even. Zal ik de ferry nemen en daar een rondwandeling van ongeveer een week maken voordat ik naar het zuiden trek? Ik lees mooie recensies, maar ook dat er pittige stukken in zitten en dat schoenen met een goed profiel worden geadviseerd. Mijn schoenen zijn inmiddels totaal versleten en in één schoen zit zelfs een gat. Dat is dus geen optie. Ik ga geen risico nemen. Hier aan de kust loop ik veilig, omdat het terrein niet uitdagend is.

Honderden gekleurde strandhuisjes

Jammer. Dit zijn juist de leuke, onverwachte dingen die ik tijdens het wandelen tegen kan komen en waar ik graag op in zou willen spelen. Maar veiligheid voor alles. Ik loop door en kom langs de honderden gekleurde strandhuisjes van Ystad. Eind negentiende eeuw werd Ystad een populaire badplaats en kuuroord. Recreatief zwemmen was toen echter nog niet bepaald een vrijetijdsbesteding zonder regels. Badgasten kleedden zich discreet om in stoffen badtenten en samen zwemmen was uit den boze. Sterker nog: in 1926 kon een man nog een boete krijgen omdat hij in ‘aanstootgevende nabijheid’ van zijn eigen vrouw in zee zwom. Tja. Dat krijg je tegenwoordig nog maar moeilijk uitgelegd op het strand. In de jaren twintig maakten de stoffen badtenten plaats voor houten strandhuisjes. Inmiddels staan er nog bijna vierhonderd, allemaal in vrolijke kleuren. Na een koude duik wist je meteen waar je eigen huisje stond.

Beslissing bij het kampvuur

Na de tegenvallende route, in best guur weer maar gelukkig zonder de voorspelde regenpiek, vind ik een prachtige kampeerplek direct aan zee. Er zijn meerdere kampeerders en shelterslapers en er branden kampvuurtjes. Ik geniet van mijn plekje, het uitzicht en het gekabbel van de zee. Maar ik neem ook een besluit. Het weer lijkt te gaan verslechteren, de route valt tegen en mijn schoenen zijn op. Het is tijd om via Nederland naar warmer oorden te trekken. In Nederland liggen onder andere nieuwe schoenen op me te wachten.

Met de ferry naar Rostock

Vanuit Trelleborg, nog drie dagen lopen, boek ik de ferry naar Rostock in Duitsland. Van daaruit zal ik met de bus verder reizen naar Amsterdam. Ik had hier graag nog een paar weken willen blijven. Maar soms is doorgaan niet de meest logische keuze. Deze keer is het tijd om te verkassen.

Overnachting: Mossbystrand