#terugblik – 26 mei 2024

Het is zondag en ik ga vroeg op pad, het voelt niet goed om bijna in het dorp te liggen, bovendien lopen er toch met enige regelmaat mensen langs om te sporten of hun honden uit te laten. De supermarkten zijn zelfs op zondag om 7:00 uur al open, dus mijn ontbijt kan ik al kopen. Op het bankje voor de supermarkt eet ik het op: Gräddfil, een Zweeds melkproduct dat op kwark lijkt en een beetje naar karnemelk smaakt met muesli en een banaan, inmiddels is het mijn favoriete ontbijt geworden.

Gränna is een leuk en gezellig dorpje. Zondagochtend om half 9 is er natuurlijk nog niets te doen, maar het straalt leven uit. Het staat bekend om zijn typisch rood-wit gestreepte zuurstokken in de vorm van kleine wandelstokjes, de polkagris. Er zijn allerlei leuke winkeltjes en restaurants.

Na 9 km gelopen te hebben, heb ik alweer trek en zet ik nogmaals koffie, dit keer met een Zweedse lekkernij, die ik vers in de super had gekocht. Zondag is een goed excuus voor een lekkere traktatie.

Zó, wat loop ik lekker vandaag, ik merk echt dat ik zoveel sterker geworden ben. Mijn benen gaan haast moeiteloos. Ik moet er wel bij zeggen dat de paden allemaal mooi vlak zijn en dat er nauwelijks hoogteverschillen zijn op te merken, dat scheelt natuurlijk een hoop.

Om half twee heb ik alweer honger en vind ik een geweldig plekje om te koken, een picknicktafel tussen de bloemen met een prachtig uitzicht op het Vättermeer. De vlam in de pan dooft gelukkig snel en het eten lukt formidabel, al zeg ik het zelf. Ik mijmer onder het eten over een leven zoals ik het nu heb, lopen, schrijven, eten, slapen en niet veel meer. Met schrijven bedoel ik dan niet dit soort verslagjes, maar echt creatief en origineel schrijven. Mooie dingen met woorden maken. Het is een droom, als die droom nou eens uit zou komen?

In het Krakeryd Natuurreservaat slaap ik in een schuilhut. Mijn tent blijft in mijn kar. Ik schrijf tot ik het koud krijg en ga dan slapen en dromen van het mooiste leven.