De oorlog lijkt uitgebroken

Vlak achter mijn tent ligt een steile heuvel waarop de treinrails lopen. Midden in de nacht dendert er een lange goederentrein voorbij. Even denk ik dat de oorlog is uitgebroken, maar gelukkig valt het mee. Wat een herrie, dat had ik niet verwacht. Ook de weg is druk, maar toch word ik uitgerust wakker. Als tentslaper wen je eraan dat je regelmatig wakker wordt. Ik tenminste wel.

Kuitenbijter met loodzware wandelkar

Mijn kar is zwaar vandaag. Soms heb je de pech dat je veel extra kilo’s mee moet sjouwen. De koffie, muesli, kookolie en brandspiritus had ik net allemaal nieuw gekocht, plus twee liter water omdat het zonnig en warm is. Dat is al gauw vijf kilo extra. En de dag begint meteen met een leuke kuitenbijter. Embrace the suck, zeggen ze dan in hikertaal.

De ideale lunchplek met de chauffeuse van de Vikingbus

Maar wat geniet ik. Het heerlijke weer, de uitzichten en al het groen. Net als ik zin krijg in een pauze, zie ik dé ideale plek: een tafel in de schaduw. De goden zijn me weer goed gezind. Daar ontmoet ik Carolien of Karolien, Caroline misschien, ik weet het niet. Ik heb niet gevraagd hoe je het schrijft en ik wil namen altijd goed hebben. Ruim dertig jaar geleden verhuisde ze voor de liefde van Nederland naar Denemarken. Tegenwoordig rijdt ze op de Vikingbus, vooral leerlingenvervoer. Een ritje was uitgevallen en zo overbrugt ze de tijd in de schaduw.

Het Deense leven met kruidkoek

Ik wil koffie zetten, maar dat blijkt niet nodig. Ze heeft een thermosfles vol bij zich én heerlijke zelfgebakken kruidkoek. Ik val met mijn neus in de boter. Drie kwartier lang praten we over het leven in Denemarken en de onmogelijke Deense uitspraak. Ze geeft me nog wat tips, maar makkelijker wordt het er niet op.

Slapen in de shelter van Carolien

Een paar jaar geleden hielp Carolien mee met het bouwen van shelters. Toevallig ga ik naar één van die plekken toe. Hoe leuk is het om daar te slapen? Het is nog anderhalf uur lopen, maar vlak voor zonsondergang kom ik aan op de mooiste plek tot nu toe. Een kilometer verder dan de shelter die ik eigenlijk had uitgekozen, waar het heel druk blijkt. Ik haal er nog wel even water.

Als beloning krijg ik uitzicht over het water, een prachtig gekleurde avondlucht en een bijna volle maan. Wow.

Overnachting: Trelde Næs