Waterige nachtmerrie en rennen naar de wc

Waarschijnlijk speelt er toch nog van alles in mijn onderbewuste, want ik droom dat ik in een bedrijfspand van mijn zwager slaap. Wat doe ik daar in godsnaam tussen de dozen? Het was een soort stoffig magazijn met heel veel dozen en troep. Ook niet iets wat bij hem past. Op een gegeven moment begint alles te overstromen. Ik probeer de vloer te dweilen, maar er komt alleen maar meer water. Ik wil alarm slaan, maar weet niet meer hoe mijn telefoon werkt en later ben ik die zelfs helemaal kwijt, terwijl het water blijft stijgen. Van al dat water in mijn droom moet ik vervolgens ontzettend nodig plassen. Alleen ligt het composttoilet behoorlijk ver weg tussen de bomen. Het wordt rennen!

Op het goede pad

Op pad maar weer. Ik heb er zin in. Tot drie keer toe kom ik dezelfde drie dames tegen. Eén van hen blijft volhouden dat ik niet meer op de Hærvejen loop, omdat zij de Kyst til Kyst-rute volgen. Ik laat haar op mijn app zien dat alles klopt, maar ze gelooft het niet. Het kan niet waar zijn volgens haar.

Kierkegaard als wandelinspiratie

Onderweg raak ik aan de praat met Christian, die nieuwsgierig is naar mijn zonnepanelen. Het wordt zo’n gesprek waarbij het meteen klikt. We hebben het over geld, geluk, bezit, ‘anders’ ondernemen en de Deense schrijver Søren Kierkegaard en zijn beroemde uitspraak (vrij vertaald) “Wandelen werkt”.

Als je het vandaag de dag in Denemarken op een tegeltje zou zetten, schrijf je het in modern Deens zo: “Tab for alt ikke lysten til at gå…” (Verlies vooral de zin in het lopen niet…) “Når man således bliver ved med at gå, så går det nok.” (Als men zo blijft lopen, dan gaat het wel/komt het wel goed.) Kierkegaard gebruikt een mooie Deense woordspeling: at gå betekent letterlijk lopen/wandelen, maar det går nok betekent “het komt wel goed” of “het loopt wel los”. Wandelen werkt, letterlijk én figuurlijk.

Anders ondernemen, ander pad

Christian noemt zichzelf bewust geen zakenman, terwijl hij in het vastgoed zit en allerlei projecten opstart. Geld is voor hem nooit het doel; mensen helpen wel. Hij raadt me aan een uitstapje te maken naar het fjord van Vejle. Dat lijkt me een uitstekend plan. Ik hoef de route tenslotte niet religieus te volgen.

Op dat moment komen de drie dames opnieuw voorbij. Weer zegt de ene, nu in het Deens tegen Christian, dat ik verkeerd loop. Ik moet lachen. Waar maakt ze zich druk om? En nu ga ik lekker écht van het pad af. Hierom ben ik op reis: om dit soort ontmoetingen mee te maken en mijn plannen te kunnen wijzigen. En inderdaad, Christian stelt me niet teleur, de eerste uren van dit uitstapje zijn in ieder geval al grandioos, een prachtig pad langs een meanderend riviertje en moerassig gebied aan beide kanten. Lekker puh mevrouw ‘Weet het beter’!

Schuilhutperikelen

Op de kaart zie ik een shelterplek waar ik wil overnachten, maar eenmaal aangekomen voelt het niet goed. Het ligt vlak bij een dorp en overal ligt rommel, iets wat ik hier nog niet eerder heb gezien. Ik wil niet verrast worden door feestgangers en besluit nog even door te lopen. Anderhalf uur later kom ik, net voor het donker, aan bij een tentplek. Naast een spoorlijn en een drukke weg, maar schoon, vlak en direct aan het water, met uitzicht over het fjord van Vejle. Toch een stuk beter. 

Overnachting: Munkebjerg – Ibæk Strand