Koffie bij de fontein

Na een prima nacht naast het kapelletje, ga ik vroeg op pad om Castelo Novo te ontdekken. Er is niemand en de bar is ook niet open. Koffie had ik nog niet gezet en ik doe dat op een lieflijk pleintje met een fonteintje. Het smaakt voortreffelijk in de vroege zon.

Verontreinigde koffie?

Later zie ik dat het water niet gecontroleerd is. Uit de meeste waterpunten kun je drinken, maar soms hangt er een bordje dat het water niet gecontroleerd is op verontreinigingen. De letters op het bordje zijn echter vervaagd door de zon en ik zag dat pas toen mijn koffie op was. Op hoop van zege dan maar. Als ik aan de schijterij ga, weet ik tenminste waar het van komt.

Gigantische FOMO

Een moeilijk besluit en ik heb een gigantische FOMO (d.w.z. fear of missing out. Mijn vader en tante lezen mee en hebben hier waarschijnlijk nooit van gehoord, dus even een ondertiteling), maar ik ga de GR22 na elf van de twaalf dorpen verlaten. Het laatste dorp, Piódão, juist bijzonder heb ik gehoord, sla ik over. Vanwege de weinige faciliteiten onderweg en de vele hoogtemeters wordt het te lastig. Jammer, maar ik moet verstandig doen.

Al mijn verwachtingen overtroffen

Dit is dus het einde van deze fantastische trail, die mijn verwachtingen heeft overtroffen. Wat heb ik genoten: de combinatie van natuur, cultuur en de bewoners is uniek.

Op naar Tavira!

En nu? Op naar Tavira, in het zuiden van Portugal, via de Caminho Nascente, een van de camino’s die naar Santiago de Compostela leidt. Alleen loop ik hem in omgekeerde richting. Ik ga niet de kou, maar de warmte opzoeken. Het is een weinig belopen route en ik ben erg benieuwd hoeveel pelgrims ik tegen ga komen. Ik zal ze tellen!

Geen wandelaar tegengekomen

Op de GR22 ben ik overigens geen enkele wandelaar tegengekomen. Bij het toeristeninformatiebureautje in Idanha-a-Velha heb ik nog gevraagd of de route dan niet populair is. Het blijkt vooral een route te zijn die vanwege de warmte nu pas wandelaars gaat trekken. Begrijpelijk, bij hoge temperaturen moet het echt loodzwaar zijn.

Slapen tussen de fitnessapparaten

Ook vandaag slaap ik tussen de fitnessapparaten. Er staan, weliswaar op afstand, huizen omheen, maar nadat ik het aan een aantal bewoners heb gevraagd, kan ik er met een gerust hart gaan staan.

Overnachting: Cafede