Help, ik sta op een camping

Poeh, dat is wennen… Ik sta op een echte camping. Ik krijg een plekje toegewezen dat ik zelf nooit uitgekozen zou hebben en als ik eindelijk slaap, krijg ik ook nog buren. Het is al na elven en ze praten luid en maken veel lawaai.

De volgende ochtend vertrekken ze om zes uur. Weer met hard gepraat, wat gekibbel en een ronkende automotor. Waarom start je een auto vijf minuten voordat je vertrekt? Ik vind het nogal a-sociaal. Slikken maar, Marnix, slikken.

Wildkamperen in Noorwegen, bijna weer

Morgen mag ik weer de natuur in. Naar Noorwegen. En daar is wildkamperen toegestaan. Ik kijk er enorm naar uit: geen rekening houden met afstanden tot shelters, minder plannen en meer vrijheid. Precies waar ik naar op zoek ben. Alleen de supermarkten zijn nog een beetje leidend, al valt ook dat mee. Voor noodgevallen heb ik altijd een paar pakjes noodles achter de hand, niet voldoende vitamines en zo, maar ik zal niet snel verhongeren.

Mijn barefoots weer als nieuw

De ochtend vermaak ik me met het schoonmaken van mijn barefoot schoenen en met schrijven. De camping ligt direct aan zee en de sfeer is eigenlijk heel gemoedelijk en rustig. Ik denk dat ik gewoon pech heb gehad met mijn nachtelijke buren, die duidelijk op doorreis waren, maar wel het halve tentenveld wakker hielden.

Daar is ie dan, de zomer!

En ineens is het dan toch zomer op mijn laatste dag in Denemarken. Niet zo heet als in Nederland gelukkig, want daar schijnen temperaturen van 35 graden gehaald te worden. Hier is het een keurige 23 graden met volop zon. Mij hoor je niet klagen.

Rust. Dus.

Ik wandel wat door Hirtshals, koop yoghurt, fruit, zalm en groenten bij de supermarkt. Ik heb nog wijn van gisteren. Daarna slenter ik nog wat langs het haventje en het strand.

Nou ja, wat valt er eigenlijk verder te zeggen over een rustdag? Niets. Dit dus.

Overnachting: Hirtshals