Ik voel me verloren

Het is weer een vreemde gewaarwording: ik voel me totaal niet thuis op de camping met al die mensen. Op die eerste nacht na, met luidruchtige buren die laat aankwamen en vroeg vertrokken, valt er eigenlijk weinig te klagen. Alles is schoon, goed geregeld en ik heb mijn tijdelijke luxe. Alleen staan de plekken dicht op elkaar en sta ik pal voor een caravan met voortent. Gelukkig is het nog geen hoogseizoen. Toch voel ik me niet prettig. Op zulke momenten mis ik de mensen die ik liefheb. In de natuur kan ik prima alleen zijn, maar hier ineens minder. Ik voel me een beetje verloren. Gewoon niet fijn.

Onweer, snel inpakken maar

Om zes uur word ik wakker en zie ik dat er onweer voorspeld wordt om negen uur. Ik pak daarom vroeg mijn spullen in, dan blijven ze droog. In de kantine bereid ik mijn volgende avontuur voor: de Tunsbergleden, van Larvik naar Oslo.

Op de ferry

De ferry vertrekt om 12.45 uur. Als we aan boord gaan, is het weer omgeslagen. De zee is kalm en bijna rimpelloos, de zon schijnt. Bijna een uur sta ik buiten op het dek. Langzaam zie ik de Deense kust kleiner worden. Denemarken heb ik in mijn hart gesloten, al hoef ik niet per se terug naar alle eindeloze akkers en oude spoorlijnen waar geen einde aan leek te komen.

Scandinavische siesta

De overtocht duurt nog geen drie uur, maar voelt langer. Voor het eerst koop ik koffie, ik zet hem normaal natuurlijk altijd zelf. Deze is ook prima én betaalbaar en aan mijn cafeïnebehoefte is weer voldaan. Toch val ik kort daarna even in slaap.  Het is dan ook siëstatijd.

Land in zicht!

Zodra Noorwegen in zicht komt, ga ik weer naar buiten. Eerst zie ik containers en hijskranen, daarna Larvik zelf: de kerk, de haven en de typische Noorse rode huizen. Ik ben er. Noorwegen! Direct vanaf de boot zie ik de bordjes van de Tunsbergleden. Dat kan niet missen. 

Slapen in een paleis

15 kilometer verderop ligt een shelter die ik op de camping al had uitgezocht. Wildkamperen vlak bij een stad is vaak lastig, dus ik speel het vandaag veilig. En wat voor shelter… Ik kan er in staan en rondlopen. Een paleis, midden in de natuur. Met een uitzicht om U tegen te zeggen. Ik geloof dat ik me alweer thuis begin te voelen, helemaal zo vlak bij het plaatsje Løve ❤️

Overnachting: Løve bij Tjøllingvollen