Ma Flodder en de verdwenen motor

Darmalarm

Pas om acht uur word ik voor het eerst wakker. Ik kan het niet geloven. Ik voel me wat slap en mijn darmen zijn van slag. Gelukkig heeft dit terreintje een toilet en daar maak ik te vaak dankbaar gebruik van.

De tijd vliegt om

Aan de tafel zit ik wat te mijmeren en te schrijven, al zijn het maar een paar woorden. Voor ik het weet is het half twaalf. Hoe dan? Ik snap niet hoe de tijd zo kan verdwijnen in ontbijten, koffie zetten, me wassen en het reorganiseren van mijn spullen.

Ma Flodder komt op bezoek

Ondertussen komen er af en toe fietsers langs om water te tappen. Dan rijdt er ineens een vrouw op een scootmobiel het gras op. Ik kijk verbaasd op. Deze plek ligt niet bepaald naast een dorp. Ze doet me denken aan Ma Flodder en zegt iets in het Deens. Ik vraag of ze Engels spreekt. Met een diepe zucht vertelt ze dat haar motorfiets weg is.

Motorfiets gestolen

Even denk ik dat ik haar verkeerd begrijp. “Bedoelt u dat hij gestolen is?” Ze knikt. Vervolgens vist ze haar telefoon uit haar decolleté en laat me een foto zien van een stoere witte crossmotor. “Hij is gestolen. De klootzakken.” Ik vertel haar dat ik niets gezien heb, maar dat ik zal opletten. Ze neemt nog een trek van haar sigaret, bedankt me en scheurt vervolgens gevaarlijk wiebelend over het hobbelige gras weg. Even ben ik bang dat haar scootmobiel omkiepert door haar overgewicht, maar het gaat goed.

Van de ene plek naar de andere

Uiteindelijk vertrek ik pas om één uur. Mijn benen voelen zwaar en mijn darmen protesteren nog steeds. De beslissing is dan ook snel genomen wanneer ik een kleine tien kilometer verder bij de volgende overnachtingsplek aankom. Er is een douche, een keuken en een kantine waar je mag zitten en je telefoon kunt opladen. De supermarkt ligt op zevenhonderd meter afstand. Wat heb ik toch weer een geluk.

De trailmagic van vandaag: aluminiumfolie

In de uitstekend uitgeruste keuken vind ik bovendien een rol aluminiumfolie. Die had ik eigenlijk willen kopen, maar dat was ik vergeten. Ik heb maar een klein stukje nodig. Om buiten te koken bij wind heb ik een windscherm nodig en dat is eenvoudig te maken van aluminiumfolie met plakband. Weer een probleem opgelost!

Nu maar vroeg naar bed en hopen dat ik morgen weer helemaal fit ben.

Overnachting: Kollemorten


Ontdek meer van FOOTSTEPS OF FREEDOM

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Eén gedachte op “4”

  1. Hoi, ik ken je niet persoonlijk ( Dochter van vrienden van Trudy) maar lees wel je verslagen, erg leuk. Wilde ik je even laten weten. Het is ook heel goed om te lezen dat het niet altijd meezit, niet altijd mooi weer en zonneschijn. Maar ook vermoeidheid en soms gaat het wat anders dan gepland. Nou ja, wat zou het!

    Veel wandelplezier!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *