Leve de wifi

Met een tevreden gevoel vertrek ik een dag later dan gepland uit het hostel. De wifi kwam me goed van pas: de volgende routes staan op mijn telefoon en de technische problemen op mijn website zijn opgelost.

Mijn kamer deelde ik o.a. met Mariëtte, die al jaren fietst en onderweg online werkt als consultant. In wat weet ik niet. Dat heb ik niet doorgevraagd, wat ik achteraf jammer vind. Bij haar vergeleken ben ik een beginner, wat een ervaring heeft die vrouw.

Waar zijn de auto’s?

Ik loop nog wat door Göteborg en hoewel het geen opzienbarende stad is als het gaat om historische gebouwen of andere bezienswaardigheden, voel ik me hier erg op mijn gemak. Er is nauwelijks verkeer – waar zijn al die auto’s? – en het is rustig, hoewel de terrasjes zo goed als vol zitten.

Barefoot schoenen in Göteborg

Toevallig, ik neem gewoon de kortste route naar de 2e etappe van de Bohusleden, stuit ik op de enige barefoot schoenenwinkel van de stad. Ze zijn sowieso zeldzaam, dus dit is wel heel toevallig. Het zou goed uitkomen om alvast een nieuw paar schoenen te kopen, want mijn huidige paar is door het vele asfalt, vooral in Denemarken, al aardig versleten.

Een uiterst vriendelijke en behulpzame jongeman helpt me en wil me van alles uitleggen over barefoot schoenen. Dat hoeft niet. Na bijna 10.000 kilometer op dit soort schoenen weet ik inmiddels wel het een en ander. Ik raad het echt iedereen aan zich hierin te verdiepen. Voor mij waren barefoot schoenen echt levensveranderend. Helaas is de collectie in de winkel erg klein en vind ik niet wat ik zoek. Jammer!

Op naar de nieuwe trail

Verder maar weer. Twee etappes van de Bohusleden en aansluitend de Hallandsleden. Trails die echt door de natuur lopen. Dat wordt dus wel even anders dan asfalt en bebouwing. Ik heb er zin in.

Vers gezaagde shelter

Bij een prachtige shelter aan het water kook ik mijn warme maaltijd. Nadat ik de korte tweede etappe van de Bohusleden heb voltooid, loop ik door landgoed en langs Slot Gunnebo en vind ik niet veel later onverwacht een nieuwe shelter in het bos. Deze ruikt nog naar vers gezaagd hout. Een extra cadeautje. Bovendien zit er een dik plastic rolgordijn voor, waarmee ik de hut volledig kan afsluiten en in het pikkedonker kan slapen. Wat een luxe.

Overnachting: Sjödala