Een dag om door een ringetje te halen

Aaneen geklonterde haverkoekjes met chocola als ontbijt

Al snel brand ik mijn tent uit. Zo warm is het nog niet eens, maar met dit zonnetje gaat het hard. Op mijn blote voeten loop ik door het gras naar de tafel. Geen straf. Met mijn nog slaperige hoofd kijk ik om me heen: het groene gras, de weelderige bloemen, het glinsterende water van de beek, een miertje dat loopt te sjouwen, een vogeltje met een takje in zijn bek. Gewone taferelen die de dag nu al bijzonder maken.

Mijn ontbijt bestaat vandaag uit haverkoekjes met chocola. Omdat ik gisteren besloot hier te blijven, heb ik geen boodschappen kunnen doen. Geen gezond ontbijt dus, maar wel lekker. Alleen is de hele rol koek één grote klont geworden. De chocola is gesmolten en alle koekjes plakken aan elkaar. Met een mes moet ik ze één voor één los snijden. Bij warm weer deze koekjes maar niet meer.

Bijzonder creatieproces

Aan de tafel schrijf ik verder aan wat gisteren begonnen is. Het blijft bijzonder hoe dat creatieve proces verloopt en wat er ineens uit mijn handen komt. Ik ben benieuwd waar het toe leidt, maar het wordt steeds duidelijker.

Mijn benen gaan als vanzelf

Als ik uiteindelijk op pad ga, voel ik het ineens. Voor het eerst sinds mijn vertrek uit Nederland voelt het lopen niet meer als een opgave. Mijn benen gaan vanzelf. Ik voel me weer de geïnspireerde wandelaar. En zo blijft het de hele dag. De vele wandelbankjes zijn ineens niet meer verleidelijk, de afgelopen dagen plofte ik er dankbaar steeds weer op neer, en ik heb eindelijk de pas erin. Heerlijk. Dit is precies hoe ik het voor me zag: schrijven en wandelen combineren, intuïtief, iets laten ontstaan door goed te luisteren naar wat er gevraagd wordt.

Douche in het verschiet

Pas om 19.30 uur kom ik aan bij de shelterplek van het dorpje Bække. Een voorbijganger met wie ik een leuk gesprek heb vertelt me dat je tot acht uur kunt douchen in het oude stationsgebouw. Daar ben ik nét te laat voor, maar morgenochtend ga ik dat goedmaken. Dat laat ik me geen twee keer zeggen.

Het beste diner ooit!

En nadat ik een werkelijk verrukkelijke maaltijd heb bereid, gewokte groente met pittige noodles, kan ik alleen maar zeggen: dit was een dag om door een ringetje te halen.


Ontdek meer van FOOTSTEPS OF FREEDOM

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *