Twintig dagen Halland

Met geritsel word ik wakker. Een klein vogeltje inspecteert mijn shelter en heeft het er maar druk mee. Vandaag loop ik de laatste etappe van de Hallandsleden. Het zit er bijna op en ik heb Halland in twintig dagen van noord naar zuid doorlopen.

De Hallandsleden was prachtig, soms zwaar, regelmatig verrassend en af en toe ronduit klote. Ik heb er gewandeld, gezwommen, verdwaald, gelachen, gevloekt, mensen ontmoet en vooral geleerd dat ik niet altijd hoef door te zetten. Soms is het juist heerlijk om gewoon even nergens heen te hoeven.

Van de route af

Wel moet ik vandaag even van de route af om inkopen te doen en mijn powerbank op te laden. Mijn zonnepanelen blijven kuren vertonen en ik kan er niet op vertrouwen. Våxtorp wordt het uitstapje. Bij het dorp word ik verwelkomd door een bord met het opschrift “Våxtorp med anor från 1200-talet”, met een geschiedenis die teruggaat tot de 13e eeuw. De middeleeuwse kerk heeft haar oudste delen uit de 13e eeuw. Gelukkig is er ondertussen wel het een en ander aangepast aan de kerk, want buiten vind ik een stopcontact. Bingo!

Het laatste stuk

Op een bankje in de zon, want het is winderig en wat frisjes, ga ik zitten, eet ik en schrijf ik. Daarna weer op pad voor het laatste stuk. Het eerste stuk gaat snel, over de weg van het dorp weer terug naar de trail. Er volgt een saai stuk over gravelwegen door eentonig bos. Dan zie ik een bord: “Koarp 3 km”. Nu is toch echt het einde in zicht.

Tegenvaller

Valt dat even tegen… ik moet nog flink omhoog, een omgevallen boom trotseren en slingerende paadjes met kuilen en stenen, maar dan ben ik er dan ook. De Hallandsleden is klaar!

Zonsverduistering

Via via hoorde ik dat er vanavond een zonsverduistering is, maar het is helaas bewolkt en ook heb ik geen brilletje om mijn ogen te beschermen. Ook geen CD, want ik kan me herinneren dat we door een CD keken bij de vorige zonsverduistering. Ik ga maar koken, warm had ik nog niet gegeten. Het wordt een heerlijke bonenschotel. 

Vluchten in mijn tent

Als de wind gaat liggen, stikt het ineens van de muggen en knutten. Het is niet te harden. Snel zet ik toch maar mijn tent op. Ik wil niet net op deze laatste dag opgevreten worden door deze vriendjes.

Overnaching: Koarp