Hier kan geen vijfsterrenhotelbuffet tegenop
Oh, dat is lekker wakker worden. Ik voel de zon op mijn tentdoek. Niet dat ik meteen mijn tent uitbrand, fris is het nog wel, maar het belooft veel goeds.
Zoals altijd geniet ik op en top van mijn eerste, en ook tweede en derde, koffie, nog liggend in mijn slaapzak. Dit blijft een hoogtepunt van de dag. Daar kan geen vijfsterrenhotelontbijtbuffet (mooi woord voor galgje trouwens) tegenop.
Iedereen in zijn eigen bubbel
Ook de dames worden wakker. Nog steeds hebben we geen woord gewisseld, behalve de paar zinnen gisteren bij mijn aankomst. Ze keuvelen wat met elkaar. Ik versta er niets van, maar het is prettig om naar te luisteren. Zij in hun bubbel, ik in de mijne.
Dan dringt ineens de geur van roerei mijn neus binnen. De dame met de blonde vlechten verzorgt het ontbijt. Het lijkt me heerlijk, maar voor mij geen eieren. Ik probeer al drie dagen de geur van een kapot ei uit mijn tas te krijgen. Zonder succes.
Roer- en rotte eieren
Hoe het gebeurd is, weet ik niet. Ik had de eieren voorzichtig in hun doos in mijn rugzak gestopt, in de veronderstelling dat ze niet konden breken. Niet dus. Waarschijnlijk ergens hard tegenaan gestoten. De volgende keer gaan ze ook nog in een plastic zak, want deze lucht is niet te harden.
Omweg naar de supermarkt en kerk
Dan op naar de super voor nieuwe eieren en andere boodschappen. Een flinke omweg, het is niet anders. Naast de supermarkt weer een kerk en ik maak dankbaar gebruik van het warme water in het brandschone toilet voor nóg een kop koffie, dat scheelt gas, en een klein wasje.
Heerlijke geuren van dennen en maaltijden
De route voert vandaag vooral door bos. Torenhoge naaldbomen verspreiden hun heerlijke geur. Ik loop nergens liever dan over een tapijt van dennennaalden. Daarnaast liggen er overal stapels vers gezaagd hout. Ook die geur snuif ik met verrukking op.
Na een heerlijke maaltijd, gebakken aardappeltjes, ui, worst en verse bladspinazie, ben ik van plan nog een paar uur door te lopen. Maar een prachtige shelterplek én naderend noodweer doen me van gedachten veranderen. Ik kom langs twee grote shelters met uitzicht op de heide. Er brandt al een vuur en vier Denen zijn aan het koken. Ik kan er gemakkelijk bij en zit meteen droog. Soms is doorlopen niet het beste plan.
Overnachting: Gråmose



Ontdek meer van FOOTSTEPS OF FREEDOM
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.


Oh ja, de eerste (en tweede, derde etc) koffie ’s ochtends in bed. Absoluut hoogtepunt van de dag!
Je stijgt nog ontzettend veel meer in mijn aanzien! F*** UL, handwasjes, ban de regenbroek en nu dit!!!
Haha én barefootschoenen 😎👍🏼 (Oke barefootsandalen in mijn geval)
JE.MEENT.HET! Hou op hoor. Maar van die echte barefoot sandalen???? Of toch type dr Scholl gezondheidssandaal? Al is dat altijd nog veel beter dan van die klossen van 134 kg aan iedere voet
Jezus, waar zie jij mij voor aan!
Neenee, ik loop al meer dan tien jaar op barefootschoenen en sandalen. Toen ik in een jaar in Amsterdam woonde echt fulltime op blote voeten. Hippie die ik was 😉
Mijn sandalen heten Luna Sandals en is geïnspireerd op van die stammen die sandalen hebben gemaakt van autobanden. Ze zijn officieel voor hardlopen, maar ook voor hiken ofzo. Nah goed, ik wil niet anders.
Oh ja vraagje: hoe heb jij in godsnaam die trap naar de shelters in de rozentuin met je karretje gedaan? Ik was daar tijdens enorme regen en onweer, ik stond op de camping, en ging even een rondje lopen en ging daar bijna op m’n bek.
Haha, ik zie je nergens voor aan… maar uh… ik kan het gewoon allemaal niet geloven zooooo perfect in your imperfections!!!! Die Luna’s die kende ik niet. Ziet er heel goed uit. Ik heb voor mijn vertrek Panta’s gekocht. Nog niet veel op gelopen, want ik kreeg steeds van die kleine grintjes ertussen en dat was niet fijn. Maar nu andere ondergrond, dus snel proberen. Ze lopen in ieder geval goddelijk. En die trappen bij de rozentuin, niet zo’n probleem hoor. Wheelie voor me uit en je rolt zo naar beneden. Naar boven gewoon trap voor trap. Zo’n kar kan veel meer dan je denkt en trappen zijn meestal geen enkel probleem. Met gladheid juist fijner denk ik, want je hebt dan nog iets van steun.