Fijne nacht in het oranje huis

Het oranje verlaten huis is een fantastische plek om de nacht door te brengen. Ik slaap heerlijk en de oude vriezer, het enige overgebleven meubelstuk, doet dienst als aanrecht en stabureau. Dat is zo’n onverwacht luxe-item dat het leven van deze nomade extra aangenaam maakt.

Weelderig groen na al die verbrande bomen

Ik vervolg mijn weg door de groene kloof. De dag begint bewolkt, zoals zo vaak hier, maar daarna brandt de zon flink. Vandaag gelukkig geen verbrande bomen meer, maar weelderig groen en soms een klein watervalletje. Wat is het mooi!

Gevluchte fotograaf

Er volgt een lastig klimmetje naar een gehuchtje van vijf huizen en ik zie even niet waar het pad verder loopt. Een kale, gebruinde man schiet me te hulp en wijst me de weg. Ik raak met hem aan de praat. Hij is dertig jaar fotograaf geweest in Spanje en Portugal en is gevlucht uit zijn drukke bestaan vol deadlines en altijd maar presteren. Hier geniet hij van het simpele leven. Hij heeft niets, maar hij heeft alles. Hij loopt in zijn blote bast, een versleten broek en dito schoenen. Uiterlijke schijn heeft hier geen waarde. We hebben het over vriendschap en over de dorpelingen die niets hebben, maar alles delen. Voor geen goud gaat hij terug naar zijn jachtige oude leven met zoveel nep en valse schijn.

In de vertraagstand

In het volgende dorp ga ik zitten in de schaduw van een citroenboompje op het pleintje bij een witte kerk. Ik zie geen kip. Het is doodstil. Ik zit er uren. Ik kook mijn warme eten en zit verder gewoon te zitten in de koelte. In de totale v e r t r a a a a a g s t a n d. Ik kan eraan toegeven. Zonder oordeel of veroordelen. Ik zit. Ik kijk. Ik voel. Ik denk bijna niet. Deze zondag, deze dag des Heeren, is de dag van deze heer. Kilometers interesseren me niet meer. De route komt wel. Of niet. Het moeten lijkt te verdampen in de hitte. Ik voel me senang, ik voel me blij en gelukkig.

Op een matje van dennennaalden

Daarna alleen nog ‘even’ een kampeerplekje zoeken. Ik vind een open plek in een stuk bos. Op een matje van dennennaalden zet ik mijn tent neer. Het leven is goed. De heer heeft gesproken.

Overnachting: Muxagata