Toch niet alleen, een onverwachte ontmoeting

Ik waande me alleen, maar er kwam toch nog iemand. Even baalde ik, want ik zat heerlijk alleen en had inspiratie om te schrijven, maar dat gevoel verdween snel. Ik heb een leuke avond gehad met Konrad, die net als ik een sabbatical achter de rug heeft en nu zoekende is hoe hij zijn leven verder wil vormgeven.

We hadden een prachtig gesprek en hij stelde me een paar vragen die me flink aan het denken hebben gezet. Daar ga ik vast nog eens over schrijven.

Dromenuitleggers welkom

Desalniettemin liggen we vroeg onder de wol. Het is nog geen 21 uur, maar ik val snel in slaap. Ik droom vreemd. Thuis droom ik eigenlijk nooit, dus dat is wel bijzonder. Nu vloog ik in een zweefvliegtuigje dat neerstortte in een rivier, waarna een aantal vrouwen van middelbare leeftijd zich over me ontfermden. Een dromenuitlegger mag me vertellen wat dit betekent.

Het sterft hier van de teken

Konrad had al opgemerkt: er zijn veel teken in Jutland. Hij is in het noorden begonnen, misschien zijn er daar meer, want ik had ze nog niet gezien. Dat bleek van korte duur. Wanneer ik om 2 uur wakker word en kijk hoe laat het is, loopt er doodleuk eentje over mijn scherm. Meteen begint alles te jeuken. Ik check mijn lichaam, maar zie niets.

Als ik een uur onderweg ben, vind ik er alsnog eentje op mijn pols, daarna twee op mijn been en nog één op mijn buik, die rotbeesten ook. Ik spuit me onder met anti-tekenspul dat ik eigenlijk liever niet gebruik. Het ruikt vies en ik heb het gevoel dat je het kilometers ver kunt ruiken, maar ik wil zo min mogelijk risico lopen.

Zo wil ik wel vaker naar de kerk

Bij de kerk van Jegerup word ik hartelijk ontvangen door de tuinman/grafdelver, die ook rondleidingen geeft en zorgt voor koffie en chocolaatjes. Wat wil ik nog meer? Ik vul mijn water bij, krijg koffie met chocola, kan naar het toilet en doe snel een klein wasje. Lees: mijn onderbroek, die vervolgens aan mijn kar mag drogen. De cadeautjes onderweg.

Word ik toch nog een romanticus

Daarna volgt een prachtige route door bossen en langs meanderende beekjes vol bloemen. Je zou er bijna romantisch van worden, zo lieflijk.

Perfecte shelter aan het meer van Jels

Aan het eind van de dag kom ik aan in Jels, waar ik kook aan het meer en mijn slaapplaats inricht in een shelter aan datzelfde water.