Ik wil blijven!

Het was gisteren al bijna donker toen ik aankwam bij deze shelter in het bos. Ik had me een beetje verkeken op de afstand, maar nu ben ik vooral blij dat ik ben doorgelopen naar deze schuilhut, een stukje van de route af.

Ik voel me hier helemaal in mijn element tussen de geurende naaldbomen. Hier komen geen mensen, want het is geen doorgaande route. De shelter zelf is laag en wat onhandig, je kunt er niet in staan, maar ervoor staat een lange tafel met banken op een open plek, vlakbij een vuurplek. Een plek om te blijven hangen.

Kijken naar pluisjes

Liggend op mijn heerlijke matje kijk ik door de smalle opening van de shelter. Als ik vroeg wakker word is het nog fris, maar ik zie ook de zon, waar ik zo naar verlangde. Een half uur kijk ik naar pluisjes die voorbij zweven, een spinnetje op de muur en vogeltjes in het gras. Als ik weer slaperig word draai ik me nog eens om en pas na tienen (!) word ik opnieuw wakker.

De uren glijden voorbij

Nog steeds heb ik geen zin om op te staan. En zo glijden de uren voorbij, eerst in mijn slaapzak, later buiten aan de tafel in de zon. Het wordt steeds later en de volgende supermarkt, het ‘doel’ van vandaag, ligt achttien kilometer verderop.

Ik heb water nodig

Ik wil blijven. Maar ik heb nog maar één liter water. Is dat genoeg? Ik maak inventaris op: twee appeltjes voor de dorst, een banaan, chocola, brood, kaas, eieren, blikjes tonijn. Ik kijk naar kortere routes, maar die zijn er niet. De uren verstrijken. Eigenlijk wil ik gewoon hier zijn.

Gisteren zag ik op de kaart dat hier ergens een klein watertje moest liggen, maar ik kon het niet vinden. Waarschijnlijk opgedroogd, dacht ik. Toch besluit ik nog één keer te zoeken, nu het licht is.

Poel verscholen achter het struikgewas

En ja hoor. Achter dicht struikgewas ligt een poel.Water! Water dat ik kan zuiveren. Ik blijf!!!

Er valt een last van mijn schouders. Hoewel ik al mijn spullen al uit de shelter had gehaald, had ik ze nog niet ingepakt in mijn kar. Wat maakt het uit… This is now my place to be. Om te ZIJN.

Aantal gelopen kilometers: 0 

Aantal geschreven woorden: veel en veel meer (ik ga ze niet tellen).