Marmeren keuken

#terugblik – 7 juni 2024

Als zo vaak wil ik op tijd op pad gaan, maar dat is wederom een verloren zaak, maar uiteindelijk komt deze diesel op gang. De route is moeilijker dan ooit en tegelijkertijd prachtig. Allerlei soorten vegetatie kleuren het sterk stijgende en dalende rotsige pad.

Voor het eerst moet ik mijn kar op mijn rug nemen. Geen probleem omdat er ook schouderbanden aan zitten, zo kun je de Wheelie dragen als een rugzak. Het is zwaar omdat je ook het gewicht van de kar moet tillen, maar het gaat verrassend goed. Rustig aan en stapje voor stapje. Ik heb wel het geluk dat ik bijna weer naar de supermarkt moet, de kar is niet topzwaar.

Ik voel me een held als ik de top heb bereikt en beloon mezelf met koffie en een broodje. Wat een uitzicht weer en ook nog een comfortabele picknicktafel. Naar beneden gaat gemakkelijker, maar echt snel gaat het niet. Ook niet erg, ik hoef pas over tien maanden en een week of drie terug te zijn. Kalm aan dus. Het gaat zoals het gaat.

Omdat ik weet dat de weg lastig zal blijven, hou ik me in bij de supermarkt in Krokek. Op het menu vandaag kebabspiesjes en een mix van groentes met aardappelen. Volgens de opschriften in Andalusische stijl. Ik heb daar jaren gewoond, nog nooit zoiets gegeten, maar het is lekker. Groenten zijn best duur in Zweden, ik koop daarom vaak diepvriesgroenten, dat is veel voordeliger en bovendien heb je dan vaak een mix voor de nodige variatie. Een prima oplossing.

Mijn keuken van vandaag staat tussen het marmer. Ik bevind me in Marmorbruket, een streek die sinds 1673 beroemd is om zijn marmer. De trappen van het paleis van Stockholm zijn ervan gemaakt, maar ook delen van het Operahuis in Parijs en Harrods in Londen. Ik voel me vereerd om in dit rijtje te mogen staan.

En het houdt niet op, niet vanzelf, óók vind ik, een stukje van de route af, een weergaloze kampeerplek bij een meer. Wanneer de vogels zijn gaan slapen is het daar zó stil, dat ik me even afvraag of ik niet doof geworden ben. Het water is rimpelloos, er staat geen harrel wind en er heerst een oorverdovende stilte. Slik. Mooier kan het niet worden.


Ontdek meer van FOOTSTEPS OF FREEDOM

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Eén gedachte op “2”

  1. Mooi Marnix, zo te kunnen luisteren naar de stilte, het oorverdovend niets waar zelfs de wind geen vat op heeft en blaadjes niet laat ritselen.
    Ik probeer vaak die stiltes te vangen in mijn vlindernetje.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *