Hevig gekletter op mijn tent

Ik schrik wakker van een enorme plensbui. Het water klettert op mijn tent. Het doek deukt in. Vreemd, er was geen regen verwacht, maar ja, de buienradar is wel vaker niet te vertrouwen. Het gekletter neemt af en daarna weer toe en af en toe en af… 

Een kwartier onder de waterval

De sproeiers die verstopt in de grond van het plantsoen zitten waar ik mijn tentje mocht zetten, zijn in volle gang! Het is 00:15 uur. Ik lag net in een diepe slaap, maar kan er de lol ook wel van inzien. Het duurt een kwartier en mijn tent blijft gelukkig droog van binnen. Ik had het wel even benauwd met zoveel watergeweld, maar mijn thuis heeft het goed doorstaan. Het lukt me niet snel weer in te slapen, maar als het dan eindelijk gelukt is… wéér een sproeisessie.

Paarse bergtijloos

En zo gaat het de hele nacht door. Ieder uur wordt mijn tent rijkelijk bevloeid met het schaarse water voor een groen plantsoen. Ietwat gebroken door deze wederom slapeloze nacht ga ik op stap. De zon en de omgeving doen me de nachtelijke ellende echter snel vergeten. Het landschap is dor en droog, maar de paarse bergtijloos trekt zich daar niets van aan en bloeit weelderig. Daar word ik ontzettend blij van. 

Maaltijd met de mieren

Bij het kerkje van Leomil ga ik onder een boom in de schaduw zitten en kook ik mijn maaltje. Wat een genot weer. Ik krijg gezelschap van flinke zwarte mieren, die wat gemorste noodles graag in ontvangst nemen. Het is fascinerend om te zien hoe ze ermee slepen en hoe ze een noodle die klem zit in drieën hakken om deze wel te kunnen vervoeren.

De moeheid slaat toe

Mijn plan was om vandaag het tweede historische dorpje, Almeida, te bereiken, maar dat ligt wederom bovenop een berg en de klim ernaartoe is niet mals. Na drie slapeloze nachten – in de bus, in de snikhete herberg en tussen de sproeiers – voel ik de moeheid in mijn lichaam. Die berg, vandaag maar niet.

Idyllisch plekje aan de rivier

Ik loop daarom een kleine kilometer van de route af naar de oever van de Côa-rivier. En dat was een goede zet. Mijn slaapplek is er een uit duizenden. Aan de oever, met uitzicht aan alle kanten en complete rust. Het water is heerlijk. Ik zit een tijdje met mijn voeten in het water en was me vervolgens helemaal voordat ik mijn tent induik. Heerlijk fris en van sproeiers hier geen last.

Overnachting: RíoCôa