Onrustige nacht

Het plekje naast de rivier is fantastisch. Wat een rust, wat een heerlijk uitzicht. De nacht is minder rustig. Onweer, bliksem én honger. Ik maak dan maar gebruik van het weer wakker zijn en maak wat boterhammen met kaas klaar. En ik eet ook nog een banaan. Het lichaam wil blijkbaar wat.

Kin op de borst

In de ochtend wil ik mijn gezicht wassen in de rivier, maar door de regen zijn de stenen aan de oever spekglad geworden, wat ik niet in de gaten had. Ik glijd uit en kom hard neer op mijn rug. Doordat ik in mijn jeugd aan trampolinespringen deed, doe ik in een reflex mijn kin op mijn borst. Dat is het eerste wat je leert om blessures te voorkomen. Mijn hoofd klapt daardoor niet op de rotsen. Dat scheelt. 

Ik word herkend

Ik loop verder langs de Côa-rivier en over de oude brug. Wat een prachtig stuk! Niet veel later komt me een wandelaar tegemoet. In het Vlaams zegt hij dat ik hem bekend voorkom. Het blijkt dat we samen hebben geslapen in een herberg op de Via de la Plata in Spanje, in november 2024. Hoe is het mogelijk!

Ik moet verder

In het tweede historische dorp van deze GR22, Almeida, loop ik een paar uur rond. Wat een bijzonder dorp weer. Helemaal ommuurd in een stervorm, met een prachtige eeuwenoude kern. Maar ik moet verder. Het doel is om naar het dorpje Almofala te gaan, midden in het Parque Natural do Douro. Volgens de dame van het toeristenbureau moet ik daar gewoon even vragen waar ik kan kamperen, want in het park is kamperen uiteraard streng verboden en zijn de boetes torenhoog.

De moeheid slaat toe

Maar hoe lekker ik ook liep in de vroege ochtend, de moeheid slaat toe. Niet gek ook na drie hele slechte nachten: de bus, de snikhete en benauwde herberg en de sproeiers. Ik ben niet meer vooruit te branden. Om drie uur, nog ver buiten het park, besluit ik dan ook te stoppen. Ik vind een mooi kampeerplekje achter een grote rots. Mijn plan is om wat te gaan schrijven, maar daar komt niets van. Ook daar ben ik te moe voor.

Lummelmiddag

Ik lummel, ik kook en ik kijk naar de donkere wolken. Het dondert en bliksemt in de verte, maar zelf houd ik het gelukkig droog. Hopelijk kan ik vannacht weer goed opladen!

Overnachting: Almeida