Een cadeautje in Dimitrovgrad: rust in een koele cocon

#terugblik 21 september 2026

In het pikkedonker kwam ik gisteren aan bij de kamerverhuurder. Even dacht ik dat ik de mannelijke vorm van hospita Sanja aantrof, maar gelukkig was dat niet het geval, we konden in het Duits communiceren en er kon zelfs een lachje vanaf.

Het lijkt alsof ik in de vorige eeuw terecht gekomen ben, alles is heel oud en gedateerd, maar het heeft zijn charme. Dat de douche niet veel meer geeft dan een paar straaltjes en dat de temperatuur slecht te regelen is neem ik op de koop toe, het bed is werkelijk uitstekend. De kamer heeft geen airco, maar is heerlijk koel. De muren zijn bijna een meter dik en mijn slaapvertrek heeft slechts twee kleine raampjes, alleen bedoeld om licht binnen te laten, naar buiten kijken kan niet, het voelt als een fijne cocon.

Na drie wandeldagen van gemiddeld 30 km in de bloedhitte en gelokt door het perfecte matras besluit ik als ik wakker word me weer om te draaien en hier te blijven. Ik geef mezelf een rustdag cadeau. Tot half twaalf blijf ik in bed. Ik zet koffie, app en lees wat en dommel af en toe in slaap. Wat een weelde!

Als ik naar buiten ga, loop ik tegen een muur van hitte, wat een verschil met de koele kamer. Het is een wolkeloze dag en om half een is het al snikheet. Morgen maar heel vroeg op pad om dit voor te zijn. Een restaurant vinden is nog een hele klus. Ik loop een tijdje rond, maar vind er geen. Wel volop winkeltjes en fastfood tentjes, maar ik wil vandaag echt goed eten en er lekker voor gaan zitten.

Op de kaart zie ik dat er in Dimitrovgrad maar één restaurant is, maar één is genoeg. Ze hebben alleen een menukaart in het Servisch en daar is geen touw aan vast te knopen. Met Google Translate wordt het me iets duidelijker, maar de vertaling is bar en boos. Niet getreurd, ik eet voortreffelijk: een grote salade, een vleesschotel en koffie en taart toe. Omgekeerd naar euro’s kost dit alles €11,20 Dat kan Bruintje wel trekken!

Met mijn buikje rond maak ik nog een korte wandeling en doe ik inkopen bij de supermarkt voor de dag van morgen. Ik slaap een korte siësta, was nog wat kleding en rommel heerlijk wat aan in mijn koele groene kamer. Dit was me het cadeautje wel!


Ontdek meer van FOOTSTEPS OF FREEDOM

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *