Andere verwachting

Dit had ik niet verwacht. Voordat ik aan een etappe begin, lees ik altijd op hallandsleden.se wat me te wachten staat. Maar wat ik vandaag allemaal tegenkom, had ik er zeker niet uitgehaald. Ik val van de ene verbazing in de andere.

Koud in de nacht, nevelig in de ochtend

Ten eerste word ik ’s nachts wakker van de kou. Het blijkt inderdaad maar acht graden te zijn. Het is al weken dik boven de tien graden geweest ’s nachts, dus daar had ik niet op gerekend. Ik rits mijn slaapzak, die ik losjes over me heen had gelegd, dicht en slaap weer warm verder. Als ik weer wakker word, geniet ik van het uitzicht. Lichte nevels boven het meer. Wat is dat toch mooi altijd.

Het trekpontje ligt klaar

Het is leuk om op een eilandje met een trekpontje te slapen, maar je kunt alleen terug naar het vasteland als het pontje aan de goede kant ligt. Als dat niet zo is, kun je een telefoonnummer bellen zodat ze je komen ophalen. Dat zou lang kunnen duren, maar ik heb geluk. Het pontje ligt er en er is net iemand het eiland komen inspecteren. Wat een geluk weer. Het is een flinke workout om aan de overkant te komen, maar de wandeldag kan beginnen. Ik heb er echt weer zin in. Gelukkig maar, want het worden veel kilometers.

Betoverend bos

Vlak nadat ik ben gestart, loop ik door een van de mooiste bossen die ik ooit heb gezien. Brede, glooiende paden bedekt met dennennaalden. De zon komt door de bomen en her en der liggen honderden grote rotsblokken, begroeid met mos. Het doet mystiek aan. Betoverend en toch ook intiem.

Sprekende stenen

In dit Toppbjär-natuurreservaat stuit ik op Bexells sprekende stenen, tussen 1880 en 1890 gegraveerd met rode letters door grootgrondbezitter Alfred Bexell. Als ik Google Translate erbij haal om te vertalen wat er staat, heb ik geen bereik. Ik grinnik. Dat vind ik wel passend op deze plek. Geniet ook maar gewoon van het niet weten.

Geen supermarkt en bijna geen proviand

De volgende verrassing krijg ik bij een boerderij in Öströö. Op de kaart had ik gezien dat daar een supermarktje was en daar heb ik ook echt op gerekend, want mijn proviand raakt op. Het blijkt echter een schapenboerderij met een delicatessenwinkel te zijn.

Slim verdienmodel, een schapensafari en meer

Ik moet het toegeven: ze hebben een slim verdienmodel bedacht, want het is er flink druk. Je kunt er op schapensafari voor €7,50 per persoon. Met een tractor worden wagens voortgetrokken en je rijdt door de uitgestrekte weilanden, waar je de schapen kunt zien. Later loop ik zelf door die weilanden, want de Hallandsleden loopt er gewoon doorheen. Als die mensen gewoon een halve kilometer waren doorgelopen, hadden ze het ook gezien. Ik vind het bijzonder.

Delicatessen tegen woekerprijzen

Dan toch maar even de delicatessenwinkel in om te kijken of er wat te eten valt. Maar ik pas. Minuscule potjes honing voor €11, chocoladerepen voor €9,50, lamshamburgers voor €8 en zo kan ik nog wel even doorgaan. Toch staan de mensen in de rij bij de kassa. Dus meneer de boer: goed gedaan! Hetzelfde geldt voor een ander winkeltje met allerlei schapengerelateerde souvenirs. Van wol tot onderzetters en zelfs een heus hobbelschaap.

Een heuse wijngaard in Zweden

Maar dat is nog niet alles op deze verrassende dag. Niet veel later kom ik door het piepkleine dorpje Ästad, waar ik ineens allerlei dingen zie die je nergens anders op het platteland van Zweden tegenkomt. Ten eerste een heuse wijngaard. Het zou niet in me opkomen dat het überhaupt mogelijk is om druiven te telen in Zweden, maar blijkbaar kan het.

Ultieme luxe en een Michelin ster

Ästad Vingård staat bekend om de combinatie van biologische wijnbouw en ultieme luxe en dat zie je. Je kunt er verblijven in suites aan het meer, uitgerust met een eigen sauna. Daarnaast is er een werkelijk prachtig restaurant dat helemaal van glas is gebouwd en zeer goed gelapt, want alles blinkt. Restaurang ÄNG heeft zelfs een Michelin Green Star. Hoewel ik haast niets meer te eten heb in mijn kar, moet ik dit restaurant toch aan me voorbij laten gaan. Ik denk niet dat ze me binnenlaten in mijn verschoten outdoor tenue.

Verlangend naar een duik

En weer door. Na dit alles bewonderd te hebben, heb ik mijn zinnen gezet op een meertje bij de Ätraforsdammen. Hopelijk mag je daar wildkamperen. Een duik kan ik wel gebruiken en shelters zijn er in deze omgeving niet, dus ik zal sowieso een plekje moeten vinden voor mijn tent. Maar… te vroeg gejuicht.

Wheelie rolt van de berg

Er volgt een afschuwelijk stuk recht omhoog, dat ik alleen kan bedwingen met Wheelie omdat er gelukkig wat bomen staan waaraan ik me kan vasthouden en optrekken, hoewel mijn kar wel een keer de berg afrolt omdat ik hem niet in bedwang kan houden. Gelukkig komt hij snel tot stilstand tegen een boom. Niet veel aan de hand. Ik doe erg lang over dit stuk en ook later in het bos is het echt zoeken. Een deel van de route is overwoekerd en ook de aanwijzingen van de Hallandsleden, die over het algemeen erg goed zijn, zijn hierdoor niet of moeilijk te zien.

Samen kamperen

Uiteindelijk kom ik, met ruim 29 kilometer op de teller en wat schrammen en een valpartij rijker, aan bij mijn meertje. Er staan drie tentjes, vier busjes en een camper, maar dat mag de pret niet drukken. Het grasveld voor het meer is groot en er zijn tafels voor iedereen. Er wordt gegeten, gedronken en gespeeld. De sfeer is uitstekend. Mijn tent zet ik onder een grote eikenboom. Een mooi rustig plekje. Ik slaap vast heel goed na al deze indrukken en belevenissen!

Overnachting: Ätrafors