Wéér tussen de sproeiers…

En ja hoor, het overkomt me wéér. Voor de derde keer heb ik mijn tent tussen de sproeiers gezet. Ik heb talent! En dat terwijl ik goed gekeken had of er sproeiers verstopt zaten. Maar ja, dat zaten ze, verstopt. En goed ook. 

Sproeier met lange terugkeertijd

Dit keer moet ik er vreselijk om lachen. Je kunt ook maar beter lachen om je eigen stommiteiten. Deze sproeier heeft echter een lange ‘terugkeertijd’, laat ik het zo maar even noemen, nl. 37 seconden. Genoeg tijd om snel mijn tent uit te gaan, de rits weer dicht te doen en op onderzoek uit te gaan, want ik wil weten waar dat kreng staat. Hoe kan het toch dat ik hem niet gezien heb? En inderdaad, het is een heel klein zwart dingetje, dat verdwijnt onder het gras nadat het zijn dienst heeft gedaan… 

Total relax in het verschiet

Vroeg wakker dus, maar vandaag doe ik het toch rustig aan. Mijn kar zit vol gezond voer, daar hoef ik me geen zorgen over te maken en er is een kampeerplek aan dezelfde rivier, op een kleine 10 km. Het is de laatste warme dag en ik ga lekker naar het rivierstrand. Total relax. 

Inburgeren

De route is weer prachtig, met weergaloze uitzichten en prachtige herfstbomen, zie ook @visitmanteigas Onderweg is er een leuk klein barretje, waar de mannen van het dorp hun aperitief nemen voordat ze gaan eten bij moeder de vrouw. Hoewel ik van plan was een frisje te nemen, zie ik ze vnl. rosé drinken. Dat is wel verleidelijk. Ik doe mee. Inburgeren is altijd goed. Helaas een rib uit mijn lijf, want ik moet welgeteld €0,60 neertellen. Nee, geen typefout.

Het weer heeft een verrassing in petto

Het is warm, ik kijk uit naar mijn strandje en neem een stukje straat in plaats van wandelpad om er sneller te zijn. Maar als ik op een wederom lege camping klaar ben met koken en het verorberen van 750 gram groenten, ik heb wat in te halen, heeft het weer een verrassing in petto. Het gaat ineens loeihard waaien, gele herfstbladeren vallen op mijn tent en in mijn koffie, het onweert in de verte en de regen valt met bakken uit de lucht.

Geen parasol, maar een paraplu

Het middagje strand wordt een middagje onder de parasol, die nu dienstdoet als paraplu, op het lege terras van de camping. Tsja, net als  het leven zelf, je weet nooit wat je op je bordje krijgt…

Overnachting: Valhelhas