Als wanbetaler de boeken in?

Tot 12 uur blijf ik op de camping. Mijn was weer gedaan, mijn elektronische spullen opgeladen en de douche was een genot. Ik hoopte nog iemand te zien bij de receptie, maar er is niemand te bekennen. Ik stuur een mail, maar die komt weer terug. Verder dan maar. Ik wil niet als wanbetaler de boeken in gaan, maar ik heb mijn best gedaan en de monteur is ook nergens meer te zien.

Huizen en bos

Voor het eerst in dagen zie ik weer wat huizen. Al zitten de meeste potdicht en lijken er niet veel mensen meer te wonen. En dan ineens… de omgeving verandert compleet… bos! Loofbomen, naaldbomen, van alles door elkaar. De herfst is hier en daar al voorzichtig te zien, wat mooi!

Na klimmen, dalen, dalen, dalen

Liep ik gisteren naar het hoogste punt van de trail, 1.600 meter, vandaag is het bijna alleen maar dalen, meer dan 1.000 (!) meter. Beter voor mijn hart, maar minder voor mijn knieën. Ik doe het rustig aan. Mijn ervaring is dat ik vaak dikke knieën krijg van lang dalen en dat probeer ik te voorkomen, wat overigens lukt.

Manteigas en omgeving: een aanrader!

Maar man, man, man, wat geniet ik van deze natuur en later ook van het grote dorp Manteigas. Het is echt een aanrader om hier je tijd door te brengen. Kijk ook maar eens op @visitmanteigas. De uitzichten zijn werkelijk grandioos, verwacht daarom geen vlakke stukken. Voor onze polderbenen is het echt wel een uitdaging.

Kilo’s groenten en fruit

In Manteigas doe ik uitgebreid boodschappen. Eindelijk weer een supermarkt met een ruim assortiment, zelfs brandspiritus voor mijn brander. Mijn laatste echte supermarkt was in Trancoso (dag 11) en daarna was er alleen nog een klein buurtwinkeltje zonder pin met een zeer beperkt aanbod (géén groente). Voldoende heb ik uiteraard gegeten en aan scheurbuik zal ik niet meteen overlijden, maar ik koop nu wel kilo’s groenten en fruit. Ik hoef toch alleen maar te dalen.

Camping hermetisch gesloten

Een camping bij de Zêzere-rivier lijkt me een fijne plaats om te overnachten, maar daar aangekomen, blijkt deze hermetisch gesloten. Na het checken op sproeiers op het grasveldje ervoor, zet ik mijn tentje daar maar neer. Stromend water heb ik in de rivier. En bij het gekabbel val ik zo in slaap.

Overnachting: bij camping Relva de Reboleira