Help, mijn toetsenbord

Het is tijd voor de volgende etappe van mijn reis. De technische problemen lijken eindelijk overwonnen, ik kan weer verder. Eerst nog één belangrijk ding: een nieuw opklapbaar toetsenbord. Het mijne heeft het begeven en zonder dat ding ben ik als schrijver eigenlijk onthand. Ik typ blind met tien vingers en dat gaat toch echt een stuk lekkerder dan met twee duimen op een telefoonscherm. Inspreken? Nee, dat is niets voor mij. Heb ik geprobeerd, maar het werkt gewoon anders dan schrijven en herschrijven. 

Zó blij!

In Sandvika, vijf minuten met de trein vanaf Asker, zit een elektronicazaak waar ze er volgens internet nog één op voorraad hebben. Lang leve het internet. Al heb ik ook weleens voor niets voor een winkel gestaan omdat de voorraad “niet helemaal bleek te kloppen”. Maar vandaag zit het mee. Een kwartiertje lopen vanaf het station en even later sta ik weer buiten. Blij, heel, heel blij en opgelucht. Ik heb mijn toetsenbordje!

Met de trein naar de start van de Borgleden

Nu kan het avontuur echt verder. Met de trein reis ik via Oslo naar Moss (nog geen uur inclusief overstap), waar mijn volgende route begint: de Borgleden. Een pelgrimsroute richting Trondheim, al loop ik hem natuurlijk weer andersom, richting Elgåfoss. 

Haute cuisine op het strand

In Moss ga ik eerst naar de supermarkt. Ik heb alleen ontbeten en inmiddels is het drie uur. Aan een strandje met uitzicht op de haven en de ferry maak ik mijn warme maaltijd: Chinese wokgroenten, noodles en pepermakreel. Een verrassend goede combinatie, ik lik mijn vingers erbij af. Ook omdat er nergens een kraan te vinden is.

Het meer wint het weer

Eigenlijk heb ik nog best zin om te wandelen, maar de eerstvolgende shelter op de route ligt pas 22 kilometer verder en zo te zien is wildkamperen lastig op dit gedeelte van de route. Maar nu nog zo’n afstand lopen? Daar pas ik voor. Op de kaart zie ik een shelter zes kilometer buiten de route, aan een meer. Tja… een shelter aan het water wint het bij mij bijna altijd.

Anderhalf uur later ben ik er. Midden in een dennenbos, op de karakteristieke donkergrijze Noorse rotsen en pal aan het water. Het volgende hoofdstuk kan beginnen.

Overnachting: Grevlingbukta, een shelter bij Moss