Twee auto’s in vijftien uur

Hoewel mijn shelter op een rare plek staat, direct aan de weg – waar overigens in al die tijd dat ik er ben maar twee auto’s voorbij rijden – slaap ik heerlijk. De shelter is donker en ruim en vlak ernaast heb ik een toilet en een waterkraan. Eigenlijk best wel een luxe.

Route zonder bewegwijzering

Ik had het al gelezen, maar het stuk Hallandsleden dat ik nu ga lopen is niet overal bewegwijzerd. Gek, want overal is het fantastisch aangegeven. Je ziet altijd wel een oranje aanwijzing: een bordje, een markering met verf op een boom of een oranje plastic band om een boom of paal. Hier niet. Ook merk ik dat het onderhoud minder is dan op andere stukken.

Hindernissen onderweg

Twee keer verdwaal ik. Een keer kan ik gewoon niet verder omdat er zoveel omgevallen bomen liggen dat passeren onmogelijk is. Het kost me ruim een half uur, schrammen en een val om honderd meter te overbruggen, maar uiteindelijk lukt het.

Dwarse grondeigenaar

Later word ik aangesproken door twee jongeren die voor de Hallandsleden werken. Ze vragen of ik het hele stuk heb gelopen en of ik moeilijke stukken ben tegengekomen. Ik beaam het en wijs aan waar de problemen zitten. “We weten het. Het is heel vervelend, maar de grondeigenaar laat ons niet toe om dit stuk van de route te bewegwijzeren. We gaan het doorgeven aan onze baas. Hopelijk kan er iets aan gedaan worden.”

Dit heb ik niet eerder meegemaakt. De wet schrijft voor dat je over ieders land mag, maar blijkbaar kan een grondeigenaar toch bepaalde eisen stellen. Wat de beweegreden is van deze man of vrouw? Ik kan het niet bedenken. De Hallandsleden blijven toch over zijn grond lopen, of je het nou wilt of niet.

Pauze vanwege de hitte

Mijn plan is om pauze te nemen en twee of drie dagen op dezelfde plek te blijven staan. De plek die ik in gedachten heb ligt aan het water en slechts vijf kilometer van een supermarkt, met zelfs een bus daar naartoe. Dat lijkt me perfect. Even pas op de plaats. Even rust. Er wordt zelfs een dag 32 graden verwacht. Een uitschieter naar boven, want de volgende dag is het gewoon weer een aangename 21 graden.

Onmogelijk om bij het water te komen

Ik hoopte zo het meer in te kunnen springen, maar helaas. Het blijkt een tentenveldje te zijn met twee bezette shelters en zwemmen is daar niet mogelijk. Morgen toch nog maar even verder kijken. Want als het zo warm wordt, wil ik een totale relaxdag. Geen meter wandelen. Alleen maar zwemmen en luieren.

Overnachting: Nösslinge