Televisie onnodig

Televisie heb je hier echt niet nodig. Nergens natuurlijk, maar hier al helemaal niet. Mijn uitzicht vanuit de shelter is één groot breedbeeldscherm. Uren kan ik naar de horizon kijken zonder me een seconde te vervelen. Er is steeds iets te zien. Pas rond middernacht wordt het een beetje donker en als ik om drie uur even wakker word, is de lucht alweer totaal anders gekleurd. Een prachtige oranje-roze gloed. Het is eigenlijk alweer licht.

Blij met de kust

Pas om één uur ’s middags vertrek ik. Ik slaap uit en schrijf nog een tijd aan de picknicktafel, vijftig meter verderop. Ik ben zó blij dat ik voor de kustroute heb gekozen, want ook vandaag is die weer adembenemend mooi. De kustlijn verandert voortdurend en ik wandel over een breed gravelpad dat alleen toegankelijk is voor wandelaars en fietsers. Aan de breedte te zien vermoed ik dat dit ooit de oude doorgangsweg was.

Zou de officiële Tunsbergleden net zo mooi zijn? Die loopt parallel, maar dan hoger door de bossen. Vast ook prachtig, maar dat zal ik nooit weten. Het pad dat ik nu volg heet de Kyststien, de kustroute. Geen pelgrimsroute, maar wel een schot in de roos.

Speurtocht naar shelters

En dan die shelters… verwacht geen bordjes onderweg. Je moet gewoon weten waar ze liggen en vaak zijn ze ook nog goed verstopt. Ik gebruik er een app voor, maar zelfs die is niet compleet. Het blijft een speurtocht.

Via maps.me vind ik uiteindelijk mijn slaapplek. Twee kleine huisjes met daartussen een overdekte veranda. De huisjes blijken op slot. Ik weet niet of hier blijven wel legaal is. Kamperen kan hier ook niet, want een vlak stukje grond is nergens te vinden. Dan maar mijn matje op de veranda. Helemaal prima. Op 250 meter zit bovendien een kerkje met een buitenkraan, zodat ik me na deze warme dag nog even kan wassen voordat ik mijn slaapzak induik. Luxe!

Zachtjes tikt de regen

Nauwelijks ben ik geïnstalleerd of het begint zachtjes te regenen. Onder het metalen dak hoor ik alleen het rustgevende getik van de druppels. Morgen maar op tijd weg; het lijkt me een plek van de scouting en ik zit niet te wachten op een groep enthousiaste welpjes die me uit mijn slaapzak trekt.

Overnaching: Skoger