De shelter bestaat toch…

Na de turbulente nacht in het ‘horrorhuis’ ben ik toch wel erg benieuwd naar de shelter. Nu het licht is, loop ik nogmaals het bospad op. Inderdaad behoorlijk dichtgegroeid en moeilijk te vinden. En ja hoor: slechts een meter of dertig van waar ik gisteren in het pikkedonker stond, staat een prachtige shelter, gemakkelijk te bereiken via een ander, iets langer bospad…

Kelder met verrassingen

Nu bij daglicht bekijk ik ook het huis nog eens helemaal, inclusief de kelder. Die blijkt eigenlijk een extra verdieping te zijn, met nog veel meer kamers. Aan één kant zitten gewoon ramen, omdat het huis tegen een helling ligt. Het moet ooit een prachtig huis zijn geweest.

Irreële angsten

Op pad dan maar weer. Dit avontuur heb ik overleefd en het leert me opnieuw dat angsten bijna altijd irreëel zijn. We laten ons gek maken door het nieuws en door enge films. Bizar hoeveel invloed dat heeft op ons welzijn. Ontzettend jammer gewoon.

Herfst

Onderweg word ik geconfronteerd met het feit dat het ineens herfst lijkt te worden. Slik. Gele blaadjes vallen van de berkenbomen, hoewel het windstil is. Het weer is wat dreigend, maar het is doodstil. Geen verkeer. Geen mensen. Geen vogels. Geen ruisende bladeren. Af en toe zie ik een auto bij een huis staan, maar leven lijkt er niet te zijn. Een bijzonder gevoel. Alleen mijn voetstappen en een uil doorbreken de stilte.

Legende met veel fantasie

De zogeheten Christussteen is indrukwekkend. Het is een enorm rotsblok dat in tweeën is gespleten. Volgens de legende sloeg hier de bliksem in en doodde de heidense leider Sten Ilie, die de christelijke missionaris Il Bert achtervolgde. De steen spleet vervolgens in tweeën en aan de binnenkant van een van de helften verscheen iets wat op een gekruisigde Christus leek. Daar moet je overigens wel héél veel fantasie voor hebben om dat te zien.

Shelter met stroom

Vlak voordat ik, 1,7 kilometer voorbij het stadje Osby, mijn shelter – met drinkwater, toilet én stroom (!) – bereik, vind ik denk ik de allerlaatste bosbessen van het seizoen. Wat een heerlijke verrassing. Gulzig pluk ik een bord vol. Die gaan morgen in mijn ontbijt.

Overnachting: Osby