Wegwezen om 12:00 uur
De nacht in de kleurrijke studio bevalt goed. Om 12.00 uur moet ik eruit en om 12.00 uur sluit ik de deur achter me. Ik heb heerlijk zitten schrijven. Buiten kom ik Rui tegen, de verhuurder. We raken aan de praat en hebben een lang gesprek.
Het bankwezen maakte hem kapot
Hij is 52, maar besloot twintig jaar geleden als bankier al uit de ratrace te stappen. Hij weigerde er verder aan mee te doen. Je krom werken voor een nog mooier huis, een duurdere auto of meer status. Nee, het was het hem niet waard, hoewel iedereen hem voor gek verklaarde. Spijt van zijn beslissing heeft hij nooit gehad.
Uitgeput van het shoppen
Daarna ga ik Castelo Branco in om spullen te kopen die op, kapot of kwijt zijn: een wandelstok, een drinkbeker, bestek, gas, brandspiritus en de dagelijkse boodschappen. Een hele toer, met veel zoeken, vragen en omlopen in een buitenwijk. Brandspiritus wordt hier waarschijnlijk niet veel gebruikt, want als ik probeer uit te leggen wat ik zoek en waarvoor, kijken ze alsof ze water zien branden in plaats van brandspiritus. Ik ben dan ook uitgeput en chagrijnig als ik totaal overprikkeld om half vier de stad uitloop.
Afschuwelijke etappe
De etappe loopt ook nog eens kilometerslang langs de snelweg en de spoorrails, over een lelijk industrieterrein met overal afval. Nog steeds geen rust en natuur. En wat wordt het al vroeg donker! Ik moet er echt voor zorgen dat ik om vijf uur, half zes een plekje heb voor de nacht.
Hotel zonder sterren
Als het al schemert, loop ik langs een enorm gebouw. Het blijkt een nooit afgebouwd hotel. Ik kan zo naar binnen lopen en naast gruis en bouwafval is het er schoon. Zo te zien is het geen plek waar jongeren rondhangen of waar vaak mensen komen. De lange gang met alle kamers links en rechts heeft iets spookachtigs, een prachtige locatie voor Halloween. Ik zoek de mooiste kamer uit, die met het minste gruis op de grond om een lek luchtbed te voorkomen, en installeer me. Ik eet nog wat en voel me de koning te rijk.
Heerlijk ruikende lakens
Wéér in een hotel en wéér met heerlijk ruikende lakens. Of beter gezegd: mijn lakenzak, want die heb ik gisteren in de wasserette gewassen. Met de zoete geur van lavendel val ik, nu weer vredig, in slaap.
Overnachting: Castelo Branco




Ontdek meer van FOOTSTEPS OF FREEDOM
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

