Vraag 7: Hoe vaak praat je eigenlijk tegen jezelf?

Dat doe ik niet. Ik hou van stilte en bijna nooit van geklets aan mijn kop, tenzij het een diepgaand, interessant gesprek is. Bovendien komt het gesproken woord bij mij veel minder goed binnen dan het geschreven woord. Luisterboeken zijn dan ook niets voor mij.

Echte gesprekken met mezelf voer ik schrijvend. En natuurlijk heb ik innerlijke gesprekken in mijn hoofd, maar ik moet ook eerlijk bekennen dat mijn hoofd heerlijk rustig is. Helemaal als ik lang in de natuur ben.

Ooohh, nu ik er langer over nadenk, is er toch een uitzondering. Ik praat wél hardop tegen mezelf als ik me in een benarde situatie bevind, als ik angstig ben, bijvoorbeeld wanneer ik hopeloos verdwaald ben of last heb van hoogtevrees.

Op dat soort momenten coach ik mezelf richting de veiligheid. Alsof je tegen een klein kind praat: “Kom op, Marnix, je kunt het. Een stapje naar voren, voorzichtig, kijk goed, nog een stap, hou je vast, adem in. Je doet het goed.”

Vragen kost nix. Heb je een vraag? Iedere zondag beantwoord ik er één.