Het genot van de regen

Op deze magnifieke slaapplek in het duin kun je niet anders dan fantastisch slapen. Wat een plek en wat voel ik me zen. En met de regen? Tsja, als je onderdak hebt, is dat eigenlijk best een fijn geluid. Ook mooi om naar te kijken. Het is weergaloos, ook al regent het de hele ochtend en zie ik door het regengordijn de bomen aan de overkant soms maar vaag.

De betere regen

Vandaag lijkt het ook alsof ik het geaccepteerd heb. Embrace the suck!  Ik trek mijn regenkleding aan en ga zonder veel tegengesputter de nattigheid in. Het helpt wel dat dit de ‘betere’ regen is. Je wordt er flink nat van, maar het waait niet door alle kieren en gaten heen. Bovendien is de temperatuur precies goed: ik zweet niet en blijf daardoor ook van binnenuit droog.

Hier ben ik voor gekomen

Zo loop ik, met het zachte regengekletter op mijn capuchon, door de mooiste duinlandschappen. Hier ben ik voor gekomen! Hoewel het een stuk zwaarder lopen is, mul zand, trappen en voortdurend op en neer, geniet ik met volle teugen. Wat een bijzonder stukje van de wereld.

Mijn zee

En dan is hij daar… De Noordzee. Ik zie haar opdoemen vanaf de top van een duin. Ineens realiseer ik me dat Nederland aan de zuidkant van dit water ligt. Daar had ik nooit eerder zo bij stilgestaan. Ik voel de wind door mijn haren. Mijn pet kan af. Mijn poncho uit. Het is droog!

Hongerklop

Door de uitdagende route heb ik flink honger gekregen. Ik zit tegen een hongerklop aan, maar gelukkig herken ik dat tegenwoordig op tijd. Aan een tafel maak ik een roerei met tomaat en kaas op bruin brood. Een godenmaal. De zon, al is die nog wat schraal, op mijn gezicht. Man, wat geniet ik.

Hangmatslapers

Ook de rest van de dag is de route wonderschoon. Mensen kom ik nauwelijks tegen, totdat ik bij mijn shelter aankom. Daar liggen allemaal spullen, maar tussen de bomen hangen ook hangmatten. Bij het vuur zit een stelletje. Ze roepen dat ik de shelter gerust mag gebruiken; zij slapen bungelend tussen het groen. Ik heb weer geluk.

Deurtje dicht, ogen toe

Bovendien kan deze shelter gedeeltelijk worden afgesloten met een schuifdeur. Het is er verrassend donker binnen. Later snap ik waarom: vanaf het pad kun je zo naar binnen kijken. Op deze manier heb je toch nog een beetje privacy.

Overnachting: Tranum