Namen waar je jeuk van krijgt

Mijn duurbetaalde shelter heeft een naam: Myren. Ik kon kiezen uit weinig inspirerende opties: myren, fluen, loppen, myggen (mier, vlieg, vlo, mug). Dan vind ik mier nog wel sympathiek.

Natur Skole: vroeg wegwezen

‘s Nachts word ik een paar keer wakker van stortregens. Het is bar en boos. Omdat de shelters bij een Natur Skole horen, moet ik 8:30 uur weg zijn, daarna zijn de hutten voor de kinderen. Betaal je voor een shelter, moet je nog vroeg vertrekken ook! 

Menu in de regen

Maar het komt goed uit, ik wil vandaag een flinke afstand lopen. De ergste bui ontwijk ik door vroeg te lunchen aan een overdekte picknicktafel bij een midgetgolfbaan. Het waait stevig en de regen komt zelfs door de kieren naar binnen. Het menu: visburgers, wokgroenten en couscous. Koffie en chocola toe. Het leven is goed.

Eindeloos over de voormalige spoorlijn

Daarna volg ik de Himmerlandstien, een route over een voormalige spoorlijn tussen Løgstør en Viborg. Weinig hoogteverschil, fijn gravel en heerlijk lopen en in de zon nu. 

Ouderdom, de harde confrontatie

Dan moet ik naar het toilet. Wildplassen of meer kan natuurlijk altijd, maar op slechts twee kilometer is een toilet. Twintig minuten moet lukken. Het wordt een gevecht. “Hou vol, hou vol,” blijf ik mezelf zeggen. Bij aankomst zie ik shelters, picknicktafels, een vuurplek… maar geen toilet. In paniek loop ik rond met mijn rol toiletpapier. Dan zie ik het huisje. Nog vijftig meter. Nog veertig. Nog dertig. En dan gebeurt het. Ik red het nét niet. In de deuropening nota bene.

Waarom ik dit vertel? Omdat het me raakt. Niet eens vanwege de praktische gevolgen, die vielen mee dankzij een kraan en schone kleren, maar vanwege wat het symboliseert. Hoezo kon ik niet nog tien seconden wachten? Ik weet best dat alles verslapt naarmate je ouder wordt, maar begin ik nu al de controle over mijn sluit- en kringspieren te verliezen?

Ik loop verder. Het incontinentieverhaal hangt als een donkere wolk boven me. Tot ik besef dat ik die dag wel gewoon 35 kilometer heb gelopen. Dat is toch nog steeds meer iets voor een jonge god? (Ja, praat het maar goed)

Achter de rhododendrons

Voor het donker kom ik aan bij mijn slaapplek in een rozentuin, verscholen achter de rhododendrons. Een fleurig einde van een enigszins gênante dag.

Overnachting: Aalestrup