De verleiding is te groot

Hoewel ik van plan was om vroeg weg te gaan, blijf ik toch weer te lang, als enige gast, op de camping. De tafel, de stroom, het water, het is allemaal te verleidelijk en ik maak er op en top gebruik van. En ik vind het ook zo heerlijk om in alle vroegte aan een tafel te zitten schrijven!

Ik moet het zwaar bekopen

Later moet ik dat zwaar bekopen en dat had ik kunnen weten. Vandaag is de dag met de meeste hoogtemeters en de dag dat het kwik ook het meest omhooggaat. 690 meter mag ik omhoog, bij een temperatuur van 26 graden. Het zweet gutst van mijn hoofd mijn ogen in. Au! Mijn benen verzuren bij klimmetjes van wel 19%, mijn kuiten kermen. Het is niet leuk, maar ik vraag me niet één keer af: ‘Waarom doe ik dit eigenlijk?’ Dus dat valt mee.

Een korte lift

Op een gegeven moment komt Erica voorbij met een 4-wheel-drive. Of ik een lift wil? Ik twijfel even, maar zeg daar maar geen nee tegen. Ik moet zoveel klimmen en het is zo heet en ik ben bang dat ik misschien niet tijdig bij de volgende waterput aankom, dus een stukje steggelen mag wel, vind ik. Maar helaas, na een paar honderd meter, wel een paar honderd meter loodrecht omhoog, dus dat is me bespaard, blijkt dat ze de andere kant op moet. Ik stap weer uit, bedank haar en, sukkel die ik ben, vergeet mijn pet op de achterbank…

Pet vergeten

Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Hoe stom kan ik zijn? Ik herinner me dan dat ik nog een buff heb, die ik onderuit mijn kar diep. Ik maak hem nat en ik moet eerlijk zeggen dat ik hem fijner vind dan mijn pet, want ik heb een hekel aan dingen op mijn hoofd. Tsja… misschien moest het zo zijn.

Stap voor stap

De fenomenale uitzichten maken veel goed. Stapje voor stapje kom ik er wel. Dan moet je denken aan: stap, stap, stop, hijg, stap, stop, stap, stap, stap, hijg, hijg, ik kan niet meer, stap, stap… Denk niet dat ik als een geit die berg opklim, maar ik kom er uiteindelijk, bij het hoogste punt van vandaag: 1.340 meter hoog, met als beloning een schommel met panoramisch uitzicht.

Als een kind zo blij

Blij als een kind schommel ik een tijdje en daarna zoek ik een plekje om mijn tentje neer te zetten, waar ik nog net kan genieten van de zonsondergang.

Overnachting: Folgosinho