Ik hoor voetstappen

Ik slaap onrustig. De pijn van de val valt mee, maar ik word constant wakker. Heel soms hoor ik de auto’s op de weg voorbijkomen. Op een gegeven moment lijkt het alsof er een auto stopt. Toch weer spannend. Hoor ik nou voetstappen? Ik hoor er maar twee en dan niets meer. Heb ik het me verbeeld? Ik dommel weer in slaap.

Een visser naast mijn tent

Als ik niet veel later mijn tent openrits, zie ik een man staan vissen. Dus toch! Hij moet vlak langs mijn tent gelopen zijn, maar vindt het blijkbaar prima dat ik hier sta. Toch pak ik mijn spullen maar snel in. Vijftig meter verderop ga ik aan een picknicktafel zitten. Niet veel later komt de visser eraan. Ik besluit vriendelijk het gesprek aan te gaan en vraag of hij al wat gevangen heeft en misschien een kopje koffie wil. Helaas, geen peixe vandaag. Met handen en voeten hebben we een gesprek. Hij kijkt verwonderd naar mijn kar, waar mijn hele hebben en houwen in zit, en wijst me de weg.

Weer de rijdende bakker

Op de kaart heb ik gezien dat er in het volgende dorpje een drinkwaterpunt is. Echt nodig, want op de rivieren na staan alle watertjes droog. Op het pleintje midden in het dorp vul ik mijn flessen en ga ik aan een tafel in de schaduw zitten. En, je gelooft het niet, ik hoor getoeter. De rijdende bakker! Ook hier komt hij maar drie keer per week en net nu is hij er. Ik koop twee pastéis de nata, de bladerdeeggebakjes waar Portugal bekend om staat. Dat is nog eens koffie drinken!

Overal bordjes dat het jachtgebied is

Ondanks mijn ‘verwondingen’ loop ik heerlijk, maar ik maak me zorgen. Overal hangen bordjes, een rood vlak en een witte cirkel erin. Dat betekent dat er gejaagd mag worden. Het is jachtseizoen en bovendien donderdag, een dag waarop vaak gejaagd wordt. Ook op zondag en feestdagen, lees ik. Er zijn mooie kampeerplekken zat, maar overal hangen die bordjes. Een kogel door mijn tent of kont lijkt me niet fijn. 

The trail provides again

Het is al bijna donker als een auto naast me stopt. Waar ik heen wil? Ik leg uit dat ik een kampeerplekje zoek. Ik begrijp niet goed wat hij zegt, maar wel ‘500 meter’. Hij zwaait naar me en rijdt door. En inderdaad, precies 500 meter verderop staat een oude vervallen boerderij met verdord gras eromheen. Perfect!