Een slapeloze nacht in de ton

Het slapen valt tegen in de ton. Ik slaap onrustig en heb het gevoel dat ik ieder kwartier wakker word. Druk maak ik me er niet om; slapen komt wel weer een andere keer. Ik had alleen verwacht dat ik, in het donker en met alle vermoeidheid, wel tien uur aan één stuk zou slapen. Helaas.

Om tien uur ga ik op weg naar de supermarkt. Vandaag mogen er weer groente en fruit op het menu. Ik heb prima overleefd op pinda’s, wraps en blikjes tonijn, maar de liefde van deze man gaat nu eenmaal door de maag.

Omgaan met de regen

Het weer is pet. Hoewel het niet meer de hele dag regent, vallen er om de haverklap korte, hevige buien. Meestal heb ik het geluk dat ik even kan schuilen, onder andere onder een prachtige volle boom, die dienst doet als de beste paraplu. En maar goed ook, want in no time staat de straat blank.

De route is weinig spectaculair. Rechte paden met uitzicht op graslanden en akkers waar van alles net is ingezaaid. Hier en daar komen al kleine blaadjes tevoorschijn. De plantjes drinken de regen gulzig op, net als een klein meisje onderweg. Ze staat met haar tong uitgestoken de regendruppels op te vangen. Haar moeder wil haar een glas geven, maar dat vindt ze stom.

De hele dag kom ik niemand tegen, op een eenzame fietser na die chagrijnig tegen de regen in trapt. Ik voel me nog steeds moe, maar merk ook dat ik langzaamaan begin te integreren in mijn nieuwe leven.

Wereldrecord verbroken

Iets na zessen kom ik aan op de plek waar ik wil overnachten. Plots breekt de zon door. Wat een geschenk. Ik kan aan de picknicktafel koken en op mijn gemak tafelen. Tenminste… dat dacht ik. Mijn maaltijd is net klaar als ik wat gemiezer voel. Buienradar heeft het weer eens mis. De druppels worden snel groter en talrijker. In een moordtempo pak ik mijn spullen bijeen en ren een paar keer heen en weer naar de schuilhut, die nog best een eindje verderop staat. Net als ik alles binnen heb, begint het te gieten. Wat een opluchting. Ik heb het gered en volgens mij het wereldrecord tafel afruimen ruimschoots verbeterd.

Mijn tent zet ik niet op. Het gras is inmiddels zeiknat en het blijft druppen. Om half tien al val ik warmpjes in slaap in de shelter.