Druk en stil tegelijk

Wat is dit plekje aan zee toch ongelooflijk heerlijk. Ik kan er gewoon geen afscheid van nemen. Nou heb ik dat wel vaker met mooie plekken, maar hier is het wel heel sterk.

Ik geniet van de zonsondergang en vervolgens weer van de zonsopgang. Meerdere keren word ik wakker in de nacht en kijk even naar buiten. Iedere keer is de lucht weer anders. Van intens oranje naar rustgevend grijsblauw.

Veel verschil tussen eb en vloed is er niet, maar op het strookje dat droogvalt lopen ganzen te grazen en een scholekster prikt met zijn lange oranje snavel onophoudelijk in de zoute grond. Het is een drukte van jewelste en tegelijkertijd zo ontzettend stil.

Deze antiheld doet het gewoon

Deze antiheld in open water (lees: koud water) gaat zelfs ’s ochtends zwemmen. Mijn rug protesteert altijd hevig voordat hij onder water wil. Wat kost me dat toch een moeite. Maar ik doe flink, hup onder… om er vervolgens bijna niet meer uit te willen. Tsja…

Een wit kwalletje

Ik zwem een meter of vijftig uit de kust naar een klein plateau en zit daar een tijdje. Naast me zwemt een wit kwalletje. Ik kijk gefascineerd  naar de sierlijke bewegingen, prachtig! Gelukkig weet ik dat deze kwalletjes geen kwaad kunnen en kan ik met een gerust hart terugzwemmen.

De ochtendduik is populair

Het is duidelijk dat dit een geliefde plek is. Steeds komen mensen langs voor een ochtendduik. Niemand maakt veel lawaai. Het voelt alsof we allemaal hetzelfde doen: genieten van de rust van deze ochtend.

Dankjewel plekje

Als ik me eindelijk losruk van deze plek, zeg ik hardop: “Dankjewel plekje.” Ik vond dat lang best stom, want ik bedank altijd een mooie slaapplek als ik vertrek. Waarom eigenlijk? Geen idee. Het voelt als een manier om mijn dankbaarheid uit te spreken. En volgens mij is dankbaarheid een van de kortste wegen naar geluk.

Met zijn achten in de nacht

De rest van de dag volg ik weer de kust. Langs kleine dorpjes, haventjes en stukjes bos, tot ik aankom bij een shelter vlak bij Fjällbacka. Die blijkt al bezet. Gelukkig is er iets verderop nog een mooie plek voor mijn tent.  Later arriveren nog meer wandelaars en fietsers. Uiteindelijk brengen we de nacht met z’n achten door. Allemaal dicht bij elkaar. En toch ieder in zijn eigen wereld.

Overnachting: Fjälbacka