De tent is zo lek als een mandje

‘s Nachts regent het flink. Echt sneu voor mijn drie bodyguards, die verderop in hun tentje liggen. Ik had gezegd dat ze ook in de shelter konden komen – dat hoort ook zo, tot hij vol is – maar ze wilden liever in hun tent. Ook ik was daar blij mee, maar nu zitten ze met de gebakken peren. De tent is zo lek als een mandje en met handdoeken proberen ze hun motorpakken weer droog te krijgen.

Donkere gedachten

Het leed is snel geleden, want om tien uur is het droog. Ik ben alleen niet vooruit te branden. Ik voel me mentaal slecht. Ik heb donkere gedachten. Ik heb de ingeving om het maar niet te proberen te verklaren, want ik kan ook geen reden bedenken voor dit gevoel. Soms voel ik me ook supergelukkig en dan is daar ook niet altijd een aanleiding voor. Of in ieder geval geen grote. Het kan een bloemetje zijn dat me verliefd laat voelen op het leven.

Ik MOET schrijven

Op weg dan maar. Ik sleep me voort tot ik een tafel zie in de schaduw. Ik voel het, ik MOET schrijven. Het is bijzonder wat er gebeurt. Ik schrijf en schrijf, zonder erbij na te denken. Daarna leg ik het voor aan ChatGPT. Het gaat o.a. over hoe ik als nomade waardevolle contacten kan blijven onderhouden met vrienden en familie. Tot mijn verbazing helpt het me echt. Niet omdat ChatGPT mijn problemen oplost, maar omdat het me helpt anders naar mijn eigen gedachten te kijken. Een soort online sparringpartner. Echt helpend!

Ik luister niet naar routeadvies

De rest van de dag loop ik niet veel, maar geniet ik des te meer. Wat is de Zweedse westkust hier in Västra Götaland toch mooi. Als ik op een gegeven moment het pad niet meteen vind, zegt een vrouw met een sigaret in haar mondhoek dat ik naar de doorgaande weg moet lopen. Met mijn kar kan ik niet langs de kust. Normaal gesproken zou ik luisteren, maar nu word ik alleen maar nijdig. “Hoezo kan ik dat niet met mijn kar?” Misschien raakte ze precies een gevoelige snaar. Want wie bepaalt eigenlijk wat ik wel en niet kan?

Eigenwijs loont

En maar goed dat ik niet geluisterd heb, want wat volgt maakt woorden overbodig. Het pad is best oké en na een uurtje kom ik uit op een idyllisch strandje met een klein stukje gras voor mijn tent. Dat had die mevrouw mooi mis!

Overnachting: Kolmyrarna