Vandaag wordt een rustdag

Het zat gisteren al in mijn hoofd en als ik wakker word neem ik meteen een besluit. Vandaag wordt een rustdag. Ik voel me moe en heb geen zin om ver te lopen of weer naarstig op zoek te gaan naar een kampeerplek. Ik weet al dat er de komende 35 à 40 kilometer geen shelter zal zijn. 

Uitslapen na de koffie

Om zeven uur zet ik koffie. Daar heb ik dan al zin in. Ondertussen geniet ik van het uitzicht. Wat is het meer mooi in de vroege zon. Windstil. Vredig. Ik voel me zen. Na mijn koffie val ik gewoon weer in slaap. Tegen tienen word ik wakker van drie skiffs die in de verte voorbij roeien. Een van de stuurmannen geeft zijn commando’s via een megafoon en dat galmt over het hele meer. Blijkbaar had ik deze rust echt nodig, anders had ik niet zo lang geslapen. Wat een genot.

Lummelen maar!

Het lummelen kan beginnen. Mijn zonnepaneeltjes in de zon. Op blote voeten over de grijze rotsen. Zo zit ik daar een hele tijd. Zonder telefoon. Zonder boek. Zonder iets. Ik zit. Meer niet. Gerommel in mijn maag brengt me weer in beweging. Ik bak wat eieren en ook dat is een klusje waar ik rustig de tijd voor neem. Gisteren heb ik weer brandspiritus gevonden, maar voordat de vlam goed en wel heet is ben je zo tien minuten verder. Eigenlijk vind ik dat wel prettig. Alles langzaam. Alles zonder haast. Alles in stilte. Alleen het gezang van de vogels en eentje die om de haverklap luidkeels alarm slaat. Het gevaar ben ik in ieder geval niet.

Schuldig

Later laat ik Wheelie achter in de shelter en loop ik zonder kar naar Strömstad om water en boodschappen te halen. Nu heb ik wel zin het stadje te verkennen. Toch is het gek. Zonder kar loop ik sneller en lichter, maar ik mis ook iets. Ik voel me bijna schuldig.

Havenstadje en een hoofd met rare sprongen

Strömstad verrast me. Een gezellig havenstadje dat met dit mooie weer bijna mediterraan aandoet. Ineens heb ik het gevoel dat ik op vakantie ben en vrij heb. Een gekke gedachte eigenlijk. Want ik hoef toch sowieso niks. Maar ja… dat hoofd hè. Dat maakt soms rare sprongen. Dat moeten presteren, dat moeten doen… dat ram je er niet zomaar uit.

Overnachting: Strömvattnets Naturreservat