#terugblik – 2 juni 2024
Midden in de nacht, rond half twee, schrik ik wakker. Ik hoor mensen langs mijn tent lopen. Het is zaterdag en het blijkt een groepje jongeren te zijn, dat het plan opgevat heeft om te gaan chillen bovenop het uitzichtpunt. Gelukkig is er niets aan de hand. Ze praten gewoon gezellig en zo te horen is er is ook geen drank in het spel. Nadat de adrenaline weer gezakt is, val ik na een minuut of twintig weer in slaap.
In de ochtend eet ik mijn ontbijt aan de picknicktafel. Ook schrijf ik een tijdje, kijk ik naar de vogels en mijmer ik wat. Wat een heerlijk wakker worden en wat een droombureau heb ik weer. Ik voel me intens gelukkig.
De route is een schril contrast met het vredige begin van de dag. Ik loop lange stukken over industrieterreinen en langs een drukke weg. Aan het eind van de dag kom ik erachter dat er ook een andere route was en dat deze route foutief op de app van Naturkartan stond, een Zweedse app met allerlei routes. Ik kom echter wel langs Intersport waar ik een gasblikje kan kopen. Een geluk bij een ongeluk, want ik had bijna niets meer.
Als ik aankom in het centrum van Linköping is het zo warm, dat ik de schaduwkanten van de straten opzoek. Het lijkt Spanje wel. De kathedraal staat in de steigers, maar binnen is hij prachtig en het is er lekker koel. Pride-maand is begonnen en regenboogvlaggen staan IN de kerk, zoals het hoort. Buiten op een bankje eet ik een appel en ineens hoor ik zingen. Het koor is aan zijn repetitie begonnen. Het klinkt prachtig, maar wat vooral zo leuk is, is dat alle koorleden zoveel plezier hebben, er wordt veel gelachen en het is leuk te observeren hoe de dirigente aangeeft als er iets niet helemaal goed gaat en hoe ze het opnieuw wil.
Veel later dan gepland ga ik verder, wat op zich helemaal niet erg is, het is hier toch nog heel lang licht en ik heb nog tijd genoeg om een kampeerplekje te zoeken. Uiteindelijk vind ik dat in een berm in landelijk gebied met uitzicht op wat boerderijen en akkervelden. Mij hoor je niet klagen.
